9 tips bij diarree

Bij diarree weet je al gauw dat er iets mis is in je lichaam. Slappe tot zelfs waterige stoelgang, soms met een verschrikkelijke geur, en krampen in je darmen vertellen het je wel. De meeste mensen nemen dan al vlug een pilletje in de hoop dat de diarree gauw overgaat. Echter, dat pilletje doet niet meer dan je darmen stilleggen, zodat het afval dat naar buiten wil binnen moet blijven.

Vanuit de natuurlijke gezondheidszorg kijken we anders naar diarree. Meer daarover lees je in ‘GEZONDHEID-WIJZER bij diarree‘. In dit artikel krijg je concrete tips over hoe je zo met diarree kunt omgaan dat je gezondheid er het beste bij gebaat is.

1. Grijp niet direct naar medicatie

Stop een acute diarree niet direct met medicatie. Diarree geeft aan dat je maag en darmen vervuild zijn en dat je lichaam de kans schoon ziet om eens grote schoonmaak te houden. Zolang de diarree niet langer duurt dan een tweetal dagen, kun je je lichaam het beste gewoon zijn gang laten gaan. Een hoop ziekmakende stoffen worden geëlimineerd, en achteraf voel jij je stukken beter dan voordien.

2. Raadpleeg bij twijfel je huisarts

Duurt de diarree langer dan twee dagen en wordt ze dus chronisch, raadpleeg dan je huisarts. Ook als de diarree gepaard gaat met braken, intense krampen of buikpijn, bloed in de stoelgang, koorts of tekenen van uitdroging, contacteer je best een arts. Dit laatste is nog meer van belang bij kleine kinderen en bij oudere mensen.

3. Een gouden tip voor dag één

Op dag één bestaat de EHBO bij diarree uit eventjes vasten. Eet die eerste dag helemaal niet. Als je je maag en darmen die allereerste dag wat rust gunt, is de kans groot dat de diarree vanzelf ophoudt.

4. Drink voldoende

Wat je wel moet doen, is voldoende drinken. Je kunt daarbij kiezen voor:

  • water
  • rijstwater: dat is het kookvocht dat overblijft bij het koken van rijst
  • kruidenthee: kamille of anijszaadjes zijn een goede keuze
  • bouillon van groenten (met o.a. veel wortel)
  • vers geperst wortelsap

5. Wat je kunt doen vanaf dag twee

Vanaf de tweede dag kun je een aantal dingen wel weer eten:

  • geraspte appel zonder schil die je eventjes bruin laat worden: bij het bruin worden verdwijnt de vitamine C, die juist laxerend werkt!
  • rijstwafels, witte rijst, beschuit, geroosterd brood
  • geplette banaan, abrikozen, kersen
  • zachte, gestoofde of gestoomde groentjes: worteltjes zijn een goede keuze
  • kwark, pure (en liefst biologische) yogurt, kefir

6. Enterol

Een natuurlijk preparaat dat je bij de apotheker kunt krijgen is Enterol. Enterol werkt probiotisch, dat wil zeggen dat het je darmflora weer in orde brengt. Dit middel helpt ook bij diarree als gevolg van het gebruik van antibiotica.

7. Kleiwater en kleimelk

Een uiterst doeltreffend middel uit de natuurlijke apotheek is het drinken van kleiwater of kleimelk. Witte of groene klei kun je bij de apotheker halen of bestellen via internet. Je lost een koffielepel klei op in een glas water. Je laat dit mengsel minstens twee uur staan. Je kunt het best eerst proberen of het drinken van het water dat boven de klei blijft staan je al helpt. Dit noemen we kleiwater. Helpt dit onvoldoende, dan kun je een nieuw mengsel maken. Net voor het opdrinken, roer je het water en de klei weer dooreen. Je drinkt nu het volledige mengsel op. Dit noemen we kleimelk. Klei zorgt ervoor dat ziekmakende bacteriën ingekapseld worden. Het werkt dus ontsmettend in maag en darmen. Tegelijk heeft het ook een stoppend effect. Gebruik dus nooit klei bij constipatie!

8. Te vermijden bij diarree

Bij diarree kun je een aantal voedingsmiddelen best even vermijden:

  • andere fruitsoorten dan deze die hierboven vermeld staan
  • vruchtensappen
  • suiker en zoetigheden
  • rauwe groenten
  • bereide koolsoorten
  • sterk gekruid voedsel
  • melk en melkproducten
  • glutenhoudende granen
  • vetrijke voeding
  • koffie
  • alcohol

9. Neem op reis geen risico’s

Neem bij reizen in risicogebieden de nodige voorzorgsmaatregelen:

  • neem voor en tijdens de reis een goed darmflorapreparaat in
  • drink enkel water uit gesloten flessen, gebruik ook geen ijsblokjes
  • vermijd melkproducten, rauwe groenten of ongeschild fruit
  • poets je tanden met flessenwater
  • neem kleitabletten mee en gebruik er vier tot zes per dag, neem ze met wat water in op nuchtere maag

 

Dit artikel maakt deel uit van GEZONDHEID-WIJZER door Hilde Ryckewaert, Consulent Natuurlijke Gezondheidszorg. Wil jij ook tweewekelijks de GEZONDHEID-WIJZER in je mailbox krijgen, vul dan onderstaand formulier in. 

← Terug

Bedankt voor je reactie. ✨

GEZONDHEID-WIJZER bij eczeem

Is er iets dat zachter is dan de huid van een pasgeboren baby? Is er iets dat meer kwetsbaar is dan diezelfde huid van de baby? Je ziet het dan ook makkelijk gebeuren bij baby’s en kleine kinderen, dat de huid ontstoken raakt: luiereczeem, eczeem in de huidplooien zoals knieën of ellebogen, eczeem in het gezicht of op het hoofd. Eczeem is echter niet alleen een kwaal bij kinderen, ook volwassenen kunnen last krijgen van vormen van huiduitslag die aan eczeem doen denken.

Eczeem is een verzamelnaam voor een diversiteit aan huidaandoeningen. Vaak voorkomende symptomen zijn jeuk, roodheid, schilfering en soms ook bultjes of blaasjes op de huid. We onderscheiden een aantal soorten eczeem:

  • Atopisch of constitutioneel eczeem: een of andere allergie is hier de oorzaak van. Vaak is er sprake van een zekere erfelijkheid. In families waar atopisch eczeem voorkomt, vind je ook vaak astma, hooikoorts of netelroos. Voorkeursplaatsen voor dit soort eczeem zijn het gezicht, de hoofdhuid, de elleboog- of knieplooien, achter de oren of op de handen.
  • Contacteczeem: ontstaat in reactie op een product waar de persoon in kwestie geleidelijk aan overgevoelig voor geworden is. Je ziet dit soort eczeem dan ook meestal pas in of na de puberteit ontstaan. Het kan hierbij gaan om een reactie op parfum, zeep, detergent, een crème of zalf, metaal (vb. nikkel, zilver, …), een plant, een stof (vb. nylon, rubber, …). Dit uit zich meestal in eczeemplekken ter grootte van een muntstuk op een plek die wel vaker contact heeft met het product waarvoor men overgevoelig geworden is. Ook beroepseczeem, zoals bakkerseczeem, kapperseczeem of metselaarseczeem, behoort tot deze categorie. Door het veelvuldig contact met bepaalde irriterende stoffen worden deze mensen na verloop van tijd overgevoelig en ontwikkelen ze contacteczeem.
  • Craquelé-eczeem of asteatotisch eczeem: eczeem met droge schilfering die ontstaat door uitdroging. De huid kan in dit geval nog onvoldoende vocht vasthouden, waardoor de droge schilfering ontstaat. Dit soort eczeem zie je vooral bij oudere mensen.

Onze huid: afscheiding tussen binnen en buiten

Ik leef ‘binnen’, dat wil zeggen: ‘wie ik ben’ wordt afgescheiden van ‘wie ik niet ben’ door middel van mijn huid. Mijn huid is de grens, en die is van mij. Via mijn huid kan ik contact maken met wat buiten mij ligt. De huid is dan ook een heel gevoelig orgaan:

  • Ik ervaar de omgevingstemperatuur, ik voel warmte en koude.
  • Ik kan contact maken met dingen, planten, dieren, mensen, en dat contact kan ik als aangenaam of onaangenaam ervaren.
  • Pijnprikkels op de huid vertellen me dat ik iets wat aan mij gebeurt als ‘niet goed’ ervaar.
  • Mijn huid vertelt mijn omgeving een en ander over wat ik vanbinnen voel: ik kan blozen omdat ik denk aan iets, angst maakt mijn huid bleek en koud, mijn huid wordt klam als ik me niet op mijn gemak voel, van sommige dingen krijg ik kippenvel of lopen de rillingen me over de huid, …

Als mijn huid dus klachten geeft, dan heeft dat wellicht te maken met een disbalans tussen ‘binnen’ en ‘buiten’. Het kan dat ik het contact met wat buiten mij ligt als ziekmakend ervaar. Contacteczeem is daar een duidelijk voorbeeld van. Mijn huid reageert dan op bepaalde stoffen, omdat ik die stoffen beter niet (meer) binnen krijg. Ook huidcontact dat ik als onaangenaam ervaar of gemis aan aangenaam huidcontact kan hierdoor reële huidklachten geven. Het kan ook dat binnen in mij een zekere vervuiling ontstaan is, die nu via de huid naar buiten breekt. Ik loos dan een teveel aan toxische stoffen via de huid. Ook hier ontstaat, door een tijdelijk teveel aan toxische stoffen ter hoogte van de huid, een ontsteking die wij eczeem noemen.

De huid als een derde nier

Inderdaad, onze huid wordt wel eens onze derde nier genoemd. We hebben allemaal een fantastisch systeem in ons lichaam dat ervoor zorgt dat het binnenin gezond en proper blijft. En dat is nodig, want we kunnen niet vermijden dat er zich toxische stoffen binnenin ons lichaam bevinden. Enerzijds komen die het lichaam binnen via voeding, ademhaling, huidcontact met ziekmakende stoffen, … Anderzijds worden die in ons lichaam zelf gevormd tijdens de stofwisseling in onze cellen. Als zuurstof en voedsel verbranden, ontstaan energie, water en … afvalstoffen. Ook die afvalstoffen kunnen zorgen voor een overload aan toxische stoffen.

Nu is het van levensbelang dat die toxische stoffen, waar ze ook vandaan komen, ons lichaam weer uit kunnen. Daartoe zijn een aantal natuurlijke mogelijkheden voorzien:

  • via de lever, die toxische stoffen omzet in uitscheidbare stoffen
  • via de darmen, in de stoelgang
  • via de nieren, in de urine
  • via de longen, in de uitademing
  • via de huid, in transpiratie, talgvorming, schilfering

Als uitscheidingsorgaan is de huid zo belangrijk dat ze wel eens een derde nier genoemd wordt.

Als nu het lichaam binnenin te sterk vervuild is, dan kan het wel eens gebeuren dat de huid zoveel toxische stoffen uit te scheiden krijgt, dat ze er zelf wat last van ervaart. De huid raakt dan ontstoken door de ziekmakende stoffen die via de huid geëlimineerd worden, en die ontsteking noemen we eczeem.

Eczeem onderdrukken met cortisonezalf is geen goed idee!

Weet je, eigenlijk is dit laatste een positief gegeven. Dat toxische stoffen je lichaam verlaten, behoedt je voor heel wat mogelijke ziektes. Het is een teken dat je zelfgenezend vermogen werkt. Je lichaam weet wat het beste voor je is. Het verkiest eczeem boven verdere vergiftiging van je lichaam. Je zelfgenezend vermogen weet immers dat huidklachten veel minder levensbedreigend zijn dan vb. gewrichtsklachten of hartklachten of problemen met de hersenen.

Als we nu huidklachten als eczeem gaan onderdrukken, en dat wordt in de reguliere geneeskunde standaard gedaan met cortisonezalf, geven we in wezen aan ons lichaam het signaal dat de toxische stoffen niet naar buiten mogen. Door de cortisonezalf houden we het vergif binnen. Vandaar ook dat we langdurig (tot zelfs blijvend) cortisonezalf moeten smeren. Van zodra we daarmee ophouden, ziet het lichaam zijn kans schoon om toch weer wat toxische stoffen te lozen … met opnieuw eczeem, … zelfs misschien nog wat sterker dan voorheen.

Na jarenlang volgehouden smeren van cortisone-zalf kan het wel eens gebeuren dat de eczeem echt verdwijnt. Echter, heel vaak zie je dan dat zo iemand astma ontwikkelt. De ‘ziekte’ is dan eigenlijk ernstiger geworden. Het is niet meer de huid, maar de slijmvliezen van het ademhalingsapparaat die nu het eliminerende werk moeten doen. Op die manier ontstaat een negatieve spiraal: astma zal onderdrukt worden met cortisone-pufs … waardoor na verloop van tijd gewrichtsontsteking kan ontstaan, die op zijn beurt behandeld zal worden met cortisone-inspuitingen. Vervolgens raakt het hart aangetast, en daarna de hersenen. Hierop volgt jammer genoeg … de dood!

Tips bij eczeem uit de natuurlijke gezondheidszorg

We kunnen dus beter een andere weg kiezen:

  • Elimineer zo veel mogenlijk het contact met de buitenwereld dat zorgt voor ontsteking. Ga op zoek naar de stoffen waar jij allergisch voor bent en vermijd het contact daarmee. Ga ook op zoek naar de aanraking (of het gebrek daaraan) dat je ziek maakt en breng daar verandering in.
  • Zorg ervoor dat minder toxische stoffen je lichaam binnenkomen. Een gezonde voeding met veel bio-groenten en -fruit, volle granen (vooral de glutenvrije soorten zoals quinoa, volle rijst of gierst), noten en zaden, vette vis en zuiver biovlees kunnen hier wonderen doen.
  • Vermijd kleur-, geur-, smaak- of bewaarstoffen in voeding. Vermijd vergiftiging door wat je inademt of door wat je op je huid smeert.
  • Vermijd voedingstoffen waarvoor je intolerant of allergisch voor bent.
  • Help de huid bij zijn uitscheidende taak door het droog borstelen van de huid, door wisseldouches, door sauna.

Als er al eczeem is, kunnen volgende middelen helpen:

  • Klei op de huid bevordert in sterke mate de ontgifting via de huid. Je kunt een kleibad nemen als je huid op meerdere plaatsen aangetast is. Bij een meer lokale aantasting kun je gebruik maken van kleikompressen. Klei zuigt alle onreinheid uit de huid, maar heeft ook een verdrogend effect. Bij een vette huid is dit juist goed, maar bij een droge huid gebruik je na het kleibad best een voedende olie.
  • Goudsbloem- of calendulazalf is een goede verzorgende zalf voor de huid. Hiermee ondersteun je de regeneratie van de huid zonder de uitscheiding van toxische stoffen te belemmeren. Ook kokosolie en zoete amandelolie zijn goede voedende oliën.

Tot slot nog dit: wees lief voor je huid. Wees dankbaar om wat je huid je wil vertellen. Bekijk je huidklachten niet als een last, maar als een bron van genezing. Wedden dat je huid je erom zal belonen?

 

Dit artikel maakt deel uit van GEZONDHEID-WIJZER door Hilde Ryckewaert, Consulent Natuurlijke Gezondheidszorg. Wil jij ook tweewekelijks de GEZONDHEID-WIJZER in je mailbox krijgen, vul dan onderstaand formulier in. 

← Terug

Bedankt voor je reactie. ✨

Een andere kijk op ziekte

Of het nu een verkoudheid is of griep, een depressie of dementie, diabetes of kanker, ziekte mag op onze dagen nauwelijks nog bestaan. Via vaccinatie proberen we ziekte te voorkomen, en als ziekte toch doorbreekt, worden de symptomen ervan zo vlug mogelijk en liefst met grove middelen onderdrukt. Jammer genoeg maakt ons dat als individuele mens steeds zwakker, en als maatschappij steeds zieker. Nu al swingen de ziekteverzekeringskosten de pan uit, en voor we twee generaties verder zijn, wordt de gezondheidszorg die we nu kennen onbetaalbaar. Een andere kijk op ziekte dringt zich als vanzelf op …

Symptomen onderdrukken resulteert niet in gezondheid

Ons hele model van gezondheidzorg is in wezen gebaseerd op het onderdrukken van lastige of pijnlijke symptomen. Ik hoest, dus ik krijg een hoestonderdrukkend middel. Ik heb koorts, dus ik neem een koorstwerend middel. Ik heb last van ontstekingen, waar dan ook in mijn lichaam, en men schrijft me ontstekingsremmers voor. Diabetes, een te hoge bloeddruk of cholesterol, depressie of andere mentaal-emotionele klachten, overal bestaat wel een pilletje, een drankje of een injectie voor.

Heel vaak pakken we hierbij niet de oorzaak van de ziekte aan. We gaan enkel aan de slag met hoe de ziekte zich uit. Ik maak even een vergelijking met een of ander mankement in een auto. Stel dat bij het rijden een waarschuwingslampje gaat branden. Jij gaat naar de garagist … en die knipt enkel het draadje door dat het lampje verbindt met het probleem in de wagen. Geen zinnig mens en al zeker geen garagist gelooft toch dat het probleem hiermee opgelost is?

Met onze gezondheid doen we dat wel, altijd weer opnieuw. We onderdrukken pijn, koorts, ontsteking, diarree, een hoge bloeddruk, cholesterol, suiker in ons bloed, … en we gaan ervan uit dat daarmee het probleem opgelost is. Dat het niet zo is, valt heel eenvoudig te bewijzen. Als we de medicijnen, die we vaak voor de rest van ons leven moeten slikken, achterwege durven laten, komen de klachten terug, vaak nog heviger dan voorheen. Levenslang medicijnen slikken is dus in wezen levenslang ziek zijn.

Het lichaam geneest zichzelf

Als we nu eens anders naar ziekte zouden kijken …

Als we nu eens een symptoom zouden zien als een manier van ons lichaam om ons duidelijk te maken dat we verziekend bezig zijn. Elk symptoom vraagt om verandering. We worden uitgedaagd om anders en dus gezonder te gaan eten, we worden geveld zodat we wel moeten rusten, we worden uitgenodigd om ons de dingen niet al te veel aan trekken, of misschien wijst ziekte ons wel de weg om meer de dingen te gaan doen die echt bij ons passen.

Als we op die manier naar ziekte kijken, is ziekte niet langer een last, maar veeleer een uitnodiging. En van zodra wij op die uitnodiging ingaan, zijn we niet langer ziek, maar ‘in genezing’. Dat is waar op elk niveau van ons bestaan: fysiek, emotioneel, mentaal en spiritueel.

Op fysiek vlak geeft elke ziekte ons immuunsysteem een boost. Telkens wij door bacteriën of virussen belaagd worden, gaat ons lichaam zelf in het verweer. Ons zelfgenezend vermogen draait op volle toeren. En telkens het een overwinning behaalt, worden wij een stukje meer weerbaar.

Ook op emotioneel vlak is dat zo. We groeien veel meer van door ons verdriet heen te gaan en manieren te vinden om ermee om te gaan, dan door negatieve gevoelens te onderdrukken met psychofarmaca. Een huilbui, een goed gesprek, een arm om je heen, helpen je door je verdriet heen, medicatie doet dat niet. Ook andere emoties uiten we beter dan we ze onderdrukken. Enkel onderdrukte emoties kunnen ons ook fysiek ziek maken.

Ziektes zoals stress en burnout zijn vaak een uitnodiging om vastzittende denkpatronen los te wrikken en andere wegen te gaan. Vaak denken wij dat ons huis er piekfijn uit moet zien, dat we altijd lief moeten zijn, dat we alles van onszelf moeten geven in een job die misschien niet echt bij ons past, dat we moeten voldoen aan de eisen van de maatschappij of van de mensen rondom. Ziekte kan deze denkpatronen op z’n kop zetten, en ook dat brengt ons in een gezondheid bevorderende beweging.

En tot slot heeft ziekte ons ook altijd iets te vertellen over hoe wij in het leven staan. Doen we wel de dingen die echt bij ons passen? Houden we wel van onszelf, onvoorwaardelijk? Accepteren we ook van harte wat we ‘onze kleine kantjes’ noemen? Als ziekte ons hier op juistere wegen brengt, spreken we van spirituele groei en van heling.

Dit alles kan echter alleen maar gebeuren als we ziekte niet langer zien als een te onderdrukken last, maar als kans tot genezing, tot groei, tot heling. En dat kunnen we het beste in gang zetten door onszelf niet langer als ‘ziek’ te beschouwen, maar als ‘in genezing zijnde’.

Is er dan geen plaats meer voor klassieke geneeskunde?

Toch wel!

Onze klassieke Westerse geneeskunde mag dan al niet goed zijn in het omgaan met chronische welvaartsziektes, op het vlak van acuut levensreddend optreden is ze beslist de allerbeste. Een paar voorbeelden, en dan begrijp je het direct:

  • Bij een zwaar ongeval laat ik mij het liefst zo vlug en accuraat mogelijk helpen door een Westers medisch team. Het geeft mij de beste kans op overleven, en wellicht ook op een goede revalidatie.
  • Als ik een hartaanval doe, is het geen goed idee om alleen maar mijn zelfgenezend vermogen aan het werk te zetten. Medicatie en misschien zelfs operatie zijn dan acuut nodig. Maar als ik na herstel mijn manier van leven niet aanpas, loop ik over niet al te lange tijd het risico op een nieuw hartinfarct.
  • Wil een arm- of beenbreuk goed genezen, dan moet ze goed gezet worden. Westerse medische apparatuur kunnen daarbij goede hulpmiddelen zijn.
  • In tijden van fel verdriet kan een slaapmiddel tijdelijk op z’n plaats zijn. Het voorkomt dat je overkop gaat aan oververmoeidheid en uitputting. Het is echter geen goed idee het verdriet met psychofarmaca te onderdrukken. Verdriet hoort bij het leven en mag zijn plaats krijgen.

En zo zou ik nog wel een paar voorbeelden kunnen geven. Als algemene regel kan ik stellen dat in acuut ernstige situaties de reguliere geneeskunde met zijn medicijnen en zijn medische apparatuur beslist goed werk levert. Een medicijn zou echter altijd ’tijdelijk’ moeten zijn, en nooit ‘voor de rest van je leven’. Als dat laatste het geval is, ben je immers alleen maar bezig het waarschuwingslampje uit te schakelen …

 

Dit artikel maakt deel uit van GEZONDHEID-WIJZER door Hilde Ryckewaert, Consulent Natuurlijke Gezondheidszorg. Wil jij ook tweewekelijks de GEZONDHEID-WIJZER in je mailbox krijgen, vul dan onderstaand formulier in. 

← Terug

Bedankt voor je reactie. ✨

GEZONDHEID-WIJZER bij koorts

Koorts is een algemeen verschijnsel bij ziekte. Als je koorts maakt, dan weet je dat er iets mis is. Je weet meestal alleen nog niet wat er je scheelt. Dan ga je ofwel naar de dokter, die je een koortswerend medicijn voorschrijft, of je gaat niet naar de dokter en je zorgt er zelf voor dat je de koorts zo vlug mogelijk naar beneden krijgt. Resultaat is in beide gevallen hetzelfde: de koorts wordt zo goed als onmiddellijk onderdrukt. Toch is dit niet de beste manier om met koorts om te gaan. Maar om dit te begrijpen, moeten we eerst het fenomeen ‘koorts’ eens onder de loep nemen …

Wat koorts in het lichaam doet

Meestal heeft ons lichaam een temperatuur van ca. 37°. Toch doen zich tijdens een etmaal niet onbelangrijke schommelingen voor in die ‘normale’ temperatuur. Tussen 3u en 5u in de nacht is onze temperatuur het laagst. Ze bedraagt dan zo’n 35,5° à 36° Celcius. Twaalf uur later, tussen 15u en 17u in de namiddag, kan onze ‘normale’ temperatuur oplopen tot 37,5° Celcius. En dit zijn ook weer gemiddelden. Sommige mensen hebben van nature een eerder lage temperatuur, andere een eerder hoge temperatuur. Het is goed dit alles dus te weten om te kunnen bepalen of je temperatuur nog normaal is of al verhoogd.

Maar goed, plots heb je koorts. Je temperatuur loopt op tot 38°, 39°, 40°, … Je voelt warm aan, je voorhoofd en je wangen gloeien en af en toe begin je misschien zelfs te rillen als had je het koud. Je bent ziek!

Ja, je bent ziek … maar de koorts is niet je ziekte! Koorts is de manier waarop je lichaam dat wat jou ziek maakt aanpakt. Ergens in je lichaam bevinden zich ziekmakers. Dan kunnen bacteriën of virussen zijn, maar ook toxische stoffen. Om die te lijf te gaan verhoogt je lichaam jouw temperatuur. Dat heeft twee grote voordelen:

  • Door de warmte gaat je hart sneller kloppen en dus gaat ook je bloed sneller stromen. Dat maakt dat je immuuncellen sneller kunnen komen waar ze moeten zijn en dat de toxische stoffen in je lichaam vlugger afgevoerd worden. Koorts brengt je dus in een verhoogde staat van paraatheid.
  • Koorts zorgt er ook voor dat eiwitten denatureren (d.w.z. kapot gaan). Dat is ook waarom te hoge koorts (boven de 42° Celcius) dodelijk is. Nu is het zo dat onze eigen eiwitten een hogere temperatuur verdragen dan de eiwitten van virussen, bacteriën en andere ziekmakers. Zij gaan dus eerder dood, onze temperatuur daalt daarna weer … en wij leven gezond verder.

In de natuurgeneeskunde gaan we er daarom van uit dat je koorts beter niet onderdrukt. Laat de koorts zijn taak vervullen, en je zult er eerder weer helemaal bovenop zijn en bovendien zul je geen antibiotica of andere medicijnen moeten slikken om de ziektekiemen te doden.

Wat dan wel te doen bij koorts?

Bij een ideale koorts maak je een temperatuur tussen 38,5° en 39,5° Celcius. Zolang de koorts binnen deze grenzen blijft en ook als ze eventjes wat hoger gaat, laat je de koorts gewoon zijn werk doen. Als je dat laat gebeuren, is de kans groot dat je je na één of twee dagen, of hooguit na een kleine week weer kiplekker voelt.

Echter, dit kan alleen als je daarbij de juiste maatregelen neemt:

  • Zorg ervoor dat je niet geconstipeerd bent. Eigelijk moet je minstens één keer per dag stoelgang maken. Immers, een kachel die goed trekt, kan best hoge temperaturen verdragen, … maar een kachel die niet trekt, zal bij (te) hoge temperaturen voor problemen zorgen. Dat is bij de mens net zo. Daarom kun je bij koorts maatregelen nemen om de darm vlot leeg te maken. Een goed middel daartoe is het mengen van een koffielepel magnesiumsulfaat of natriumsulfaat (bij de apotheek te verkrijgen) in een glas water en dat op te drinken. Het smaakt bitter … maar het zorgt voor een vlotte stoelgang.
  • Eet niet als je daar geen zin in hebt. Volg daarin de noden van je lichaam. Vasten is in het dierenrijk heel normaal bij ziekte. Een dier dat ziek is, stopt met eten, trekt zich terug en blijft rusten tot het hersteld is. Je moet weten dat de spijsvertering heel veel energie verbruikt, tot wel 30% van de totale beschikbare levenskracht. Als je dus gaat vasten, komt deze energie vrij voor het genezingsproces. Tijdens het vasten ondergaat je lichaam ook een spontane reinigingskuur. Toxische stoffen worden geëlimineerd en je lichaam komt weer in een toestand van gezondheid.
  • Om de toxische stoffen uit de endeldarm en de dikke darm telkens weer te verwijderen, kun je bij jezelf één of twee keer per dag een lavement zetten. Voor een lavement gebruik je in het geval van (te) hoge koorts water met een iets lagere temperatuur dan je lichaam. Op die manier verwijder je niet alleen toxische stoffen, maar zorg je er op een natuurlijke manier ook voor dat de temperatuur niet te lang te hoog blijft.
  • Loopt de koorts toch te hoog op, dan kun je met een nat washandje het lichaam van de zieke een beetje afkoelen. Ook natte sokken of sokken in azijn gedrenkt kunnen hier een oplossing bieden.
  • Drink voldoende water of kruidenthee. Je nieren en je huid behoren immers ook tot je uitscheidingsorganen en moeten dus gestimuleerd worden. Tegelijk verlies je door de koorts meer vocht dan normaal. Het is dus van des te meer belang om het vocht in je lichaam op peil te houden.
  • Een lekker, toch een beetje voedzaam en vooral vitamine C-rijk drankje is het volgende: pers een halve citroen en een halve sinaasappel uit. Doe beide samen in een grote mok en giet daar warm water bovenop. Roer er een lepel honing door en drink op in kleine slokjes.

Duurt de koorts langer dan een drietal dagen, raadpleeg dan absoluut een arts. Wellicht is er dan meer aan de hand dan een gewone infectie.

 

Dit artikel maakt deel uit van GEZONDHEID-WIJZER door Hilde Ryckewaert, Consulent Natuurlijke Gezondheidszorg. Wil jij ook tweewekelijks de GEZONDHEID-WIJZER in je mailbox krijgen, vul dan onderstaand formulier in. 

← Terug

Bedankt voor je reactie. ✨