Een rustiek huis met een open voordeur

Je huid – Je huis

Gezondheidsbegeleiders werken doorgaans holistisch. Dat wil zeggen dat ze de mens als een geheel zien. Als één deeltje van de mens ziek is, dan is die hele mens ziek. En pas als alle deeltjes van de mens gezond zijn, is de hele mens gezond. Als je mij niet zomaar helemaal gelooft, ga dan bij jezelf maar eens na wat er gebeurt als één tand pijn doen. Of nog, hoe jij je voelt als met de kleine teen van je linkervoet tegen een deur stoot. Die pijn kan zo overweldigend zijn dat niets anders nog tot je doordringt. De mens is één, elk deeltje van die ene mens hangt aan het andere vast. En dus, ja, je kunt hoofdpijn krijgen als je maag niet in orde is. Je kunt je helemaal ellendig voelen als je een verkoudheid hebt. En als ergens je spieren te gespannen staan, dan krijg je pijn op andere plekken in je lichaam.

Als gezondheidsbegeleider kijk ik dus op een holistische manier naar jou. En toch kies ik er het komende jaar af en toe voor om de spotlights te richten op één enkel deeltje. Dan vertel ik je over de betekenis van dat deel van je lichaam, zowel fysiek als van uit een eerder psychologische hoek. Ik vertel je ook over mogelijke klachten en hoe die zich verhouden tot het geheel. En in deze reeks mag de huid de spits afbijten.

Je huid, de grens tussen binnen en buiten

De huid is het grootste orgaan van de mens. Zijn hele buitenkant is ermee bekleed. De huid van een volwassen mens is zo’n 2m² groot en weegt tot wel 20 kg. Ze bestaat uit drie lagen: de opperhuid, de lederhuid en het onderhuidse bindweefsel. Samen vormen deze drie lagen de scheidingslijn tussen binnen en buiten. Wat binnen moet blijven, blijft binnen. Wat buiten moet blijven, blijft buiten. Stel je jezelf maar eens voor zonder huid. Dan sijpelde je bloed via kleine haarvaatjes langzaam de ruimte rondom in en dan kwam allerlei vuil zonder enige tegenstand gewoon je lichaam binnen.

Toch is de huid niet hermetisch afgesloten. Ze bevat poriën, zweetklieren en talgklieren. Ze maakt deel uit van een schitterend reguleringssysteem. De huid regelt mee onze warmtehuishouding. Hebben we het te warm, dan gaan we zweten. Hebben we het te koud, dan gaan we rillen. De huid is ook een belangrijk uitscheidingsorgaan. Afvalstoffen wordt uitgescheiden in stoelgang en in urine, maar ook door vele kleine zweetkliertjes en talgkliertjes in de huid. Het is daarom ook levensbedreigend als een groot deel van de huid geschonden is. Dan verliest de huid haar vermogen om in deze systemen mee te werken.

Symboliek van de huid

Je zou aan de huid kunnen denken als aan een muur rondom een middeleeuwse stad. Het is een grens met daar wat toegangspoorten in. Als de muur rondom de stad niet onderhouden wordt, komt de stad in gevaar. Als de poorten zomaar open blijven staan en ieder vrijelijk binnen mag, riskeer je overbevolking, relletjes, vervuiling, epidemieën, enz. Als de poorten hermetisch gesloten worden, riskeer je een tekort aan water, voedsel, brandhout, grondstoffen voor de ambachtslieden, enz. De stad kan alleen bloeien als muren en poorten doen wat ze moeten doen.

Zo is het ook met de huid. Als alles zomaar binnen mag, gaat het fout. Als niets nog binnen mag, gaat het evengoed fout. Maar er is meer. De huid toont aan de buitenkant als het binnenin niet helemaal klopt. Als er zich te veel toxische stoffen in het lichaam opstapelen, zal de huid dat tonen. Je krijgt dan acne, zweren, huiduitslag, eczeem. Als de persoonlijke ruimte niet gerespecteerd wordt, kan zich dat tonen in overgevoeligheid of in ongevoeligheid van de huid. Als je continu dingen doet die niet bij je passen of die je stress geven, dan heeft dat een weerslag op je huid. Je kunt er bleek van worden, of juist gaan blozen of er rooie vlekken van krijgen. Kortom als het tussen binnen in jezelf en de buitenwereld niet goed zit, dan zal zich dat weerspiegelen in je huid.

De huid in drievoud

Ooit vertelde een wijze vrouw me dat die scheidingslijn tussen binnen en buiten er eentje in drievoud is. Je heb je letterlijke huid, je hebt je kledij en je hebt je huis. Samen vormen ze een stukje persoonlijke ruimte, samen tonen ze aan de buitenkant iets van jouw binnenkant.

Je huid

Dat is de meest nabije grens tussen binnen en buiten. Via die buitenkant toon jij jezelf aan de wereld rondom. Mensen zien het als je wat bleekjes ziet of als je bloost. Met je mimiek en met je lichaamstaal toon je nog veel duidelijker hoe het met je gaat. Wil je zorg dragen voor jezelf, draag dan zeker ook zorg voor je huid. Het is je visitekaartje naar de buitenwereld toe. Over hoe je voor je huid het beste zorg kunt dragen, vertel ik je een volgende keer. Nog even geduld, dus …

Je kledij

Je kledij vormt een tweede grens tussen binnen en buiten. Want nee, niet iedereen mag bij je binnen tot op huidniveau. Met je kledij kies je hoe jij je toont aan anderen. Je kunt iets dragen dat voelt als jij, maar je kunt ook kiezen voor een verkleedpartij. Je kunt je meer of minder bloot geven, en dat zowel letterlijk als figuurlijk. Niet iedereen hoeft immers altijd direct te weten hoe jij je voelt.

Je huis

Je huis vormt een derde grens tussen binnen en buiten. In normale omstandigheden is je voordeur gewoon dicht. Mensen moeten aanbellen als ze bij je binnen willen. Jij bepaalt wie welkom is en wie niet. Het is je goed recht om je grenzen te bewaken en je binnenwereld te vrijwaren van al te opdringerige pottenkijkers.

En zo ontstaat er een natuurlijke afstand tussen jezelf en de mensen, dieren, dingen. Er zijn er die je liever helemaal niet binnenlaat. Er zijn er die wel eens bij je op bezoek mogen komen – en nee, niet iedereen geraakt tot in je keuken of je slaapkamer. Er zijn er die tot op knuffelafstand mogen komen en er zijn er die je mogen raken tot op je huid. Jij bepaalt op elk moment wie tot waar mag komen. Dat is je goed recht, en het bepaalt mee je gezondheid. Wil je dus gezond zijn en gezond blijven, draag dan zorg voor die grens in drievoud, die grens tussen binnen en buiten.

 

Dit artikel maakt deel uit van GEZONDHEID-WIJZER door Hilde Ryckewaert, Consulent Natuurlijke Gezondheidszorg. Wil jij ook tweewekelijks de GEZONDHEID-WIJZER in je mailbox krijgen, vul dan onderstaand formulier in.

← Terug

Bedankt voor je reactie. ✨

GEZONDHEID-WIJZER bij eczeem

Is er iets dat zachter is dan de huid van een pasgeboren baby? Is er iets dat meer kwetsbaar is dan diezelfde huid van de baby? Je ziet het dan ook makkelijk gebeuren bij baby’s en kleine kinderen, dat de huid ontstoken raakt: luiereczeem, eczeem in de huidplooien zoals knieën of ellebogen, eczeem in het gezicht of op het hoofd. Eczeem is echter niet alleen een kwaal bij kinderen, ook volwassenen kunnen last krijgen van vormen van huiduitslag die aan eczeem doen denken.

Eczeem is een verzamelnaam voor een diversiteit aan huidaandoeningen. Vaak voorkomende symptomen zijn jeuk, roodheid, schilfering en soms ook bultjes of blaasjes op de huid. We onderscheiden een aantal soorten eczeem:

  • Atopisch of constitutioneel eczeem: een of andere allergie is hier de oorzaak van. Vaak is er sprake van een zekere erfelijkheid. In families waar atopisch eczeem voorkomt, vind je ook vaak astma, hooikoorts of netelroos. Voorkeursplaatsen voor dit soort eczeem zijn het gezicht, de hoofdhuid, de elleboog- of knieplooien, achter de oren of op de handen.
  • Contacteczeem: ontstaat in reactie op een product waar de persoon in kwestie geleidelijk aan overgevoelig voor geworden is. Je ziet dit soort eczeem dan ook meestal pas in of na de puberteit ontstaan. Het kan hierbij gaan om een reactie op parfum, zeep, detergent, een crème of zalf, metaal (vb. nikkel, zilver, …), een plant, een stof (vb. nylon, rubber, …). Dit uit zich meestal in eczeemplekken ter grootte van een muntstuk op een plek die wel vaker contact heeft met het product waarvoor men overgevoelig geworden is. Ook beroepseczeem, zoals bakkerseczeem, kapperseczeem of metselaarseczeem, behoort tot deze categorie. Door het veelvuldig contact met bepaalde irriterende stoffen worden deze mensen na verloop van tijd overgevoelig en ontwikkelen ze contacteczeem.
  • Craquelé-eczeem of asteatotisch eczeem: eczeem met droge schilfering die ontstaat door uitdroging. De huid kan in dit geval nog onvoldoende vocht vasthouden, waardoor de droge schilfering ontstaat. Dit soort eczeem zie je vooral bij oudere mensen.

Onze huid: afscheiding tussen binnen en buiten

Ik leef ‘binnen’, dat wil zeggen: ‘wie ik ben’ wordt afgescheiden van ‘wie ik niet ben’ door middel van mijn huid. Mijn huid is de grens, en die is van mij. Via mijn huid kan ik contact maken met wat buiten mij ligt. De huid is dan ook een heel gevoelig orgaan:

  • Ik ervaar de omgevingstemperatuur, ik voel warmte en koude.
  • Ik kan contact maken met dingen, planten, dieren, mensen, en dat contact kan ik als aangenaam of onaangenaam ervaren.
  • Pijnprikkels op de huid vertellen me dat ik iets wat aan mij gebeurt als ‘niet goed’ ervaar.
  • Mijn huid vertelt mijn omgeving een en ander over wat ik vanbinnen voel: ik kan blozen omdat ik denk aan iets, angst maakt mijn huid bleek en koud, mijn huid wordt klam als ik me niet op mijn gemak voel, van sommige dingen krijg ik kippenvel of lopen de rillingen me over de huid, …

Als mijn huid dus klachten geeft, dan heeft dat wellicht te maken met een disbalans tussen ‘binnen’ en ‘buiten’. Het kan dat ik het contact met wat buiten mij ligt als ziekmakend ervaar. Contacteczeem is daar een duidelijk voorbeeld van. Mijn huid reageert dan op bepaalde stoffen, omdat ik die stoffen beter niet (meer) binnen krijg. Ook huidcontact dat ik als onaangenaam ervaar of gemis aan aangenaam huidcontact kan hierdoor reële huidklachten geven. Het kan ook dat binnen in mij een zekere vervuiling ontstaan is, die nu via de huid naar buiten breekt. Ik loos dan een teveel aan toxische stoffen via de huid. Ook hier ontstaat, door een tijdelijk teveel aan toxische stoffen ter hoogte van de huid, een ontsteking die wij eczeem noemen.

De huid als een derde nier

Inderdaad, onze huid wordt wel eens onze derde nier genoemd. We hebben allemaal een fantastisch systeem in ons lichaam dat ervoor zorgt dat het binnenin gezond en proper blijft. En dat is nodig, want we kunnen niet vermijden dat er zich toxische stoffen binnenin ons lichaam bevinden. Enerzijds komen die het lichaam binnen via voeding, ademhaling, huidcontact met ziekmakende stoffen, … Anderzijds worden die in ons lichaam zelf gevormd tijdens de stofwisseling in onze cellen. Als zuurstof en voedsel verbranden, ontstaan energie, water en … afvalstoffen. Ook die afvalstoffen kunnen zorgen voor een overload aan toxische stoffen.

Nu is het van levensbelang dat die toxische stoffen, waar ze ook vandaan komen, ons lichaam weer uit kunnen. Daartoe zijn een aantal natuurlijke mogelijkheden voorzien:

  • via de lever, die toxische stoffen omzet in uitscheidbare stoffen
  • via de darmen, in de stoelgang
  • via de nieren, in de urine
  • via de longen, in de uitademing
  • via de huid, in transpiratie, talgvorming, schilfering

Als uitscheidingsorgaan is de huid zo belangrijk dat ze wel eens een derde nier genoemd wordt.

Als nu het lichaam binnenin te sterk vervuild is, dan kan het wel eens gebeuren dat de huid zoveel toxische stoffen uit te scheiden krijgt, dat ze er zelf wat last van ervaart. De huid raakt dan ontstoken door de ziekmakende stoffen die via de huid geëlimineerd worden, en die ontsteking noemen we eczeem.

Eczeem onderdrukken met cortisonezalf is geen goed idee!

Weet je, eigenlijk is dit laatste een positief gegeven. Dat toxische stoffen je lichaam verlaten, behoedt je voor heel wat mogelijke ziektes. Het is een teken dat je zelfgenezend vermogen werkt. Je lichaam weet wat het beste voor je is. Het verkiest eczeem boven verdere vergiftiging van je lichaam. Je zelfgenezend vermogen weet immers dat huidklachten veel minder levensbedreigend zijn dan vb. gewrichtsklachten of hartklachten of problemen met de hersenen.

Als we nu huidklachten als eczeem gaan onderdrukken, en dat wordt in de reguliere geneeskunde standaard gedaan met cortisonezalf, geven we in wezen aan ons lichaam het signaal dat de toxische stoffen niet naar buiten mogen. Door de cortisonezalf houden we het vergif binnen. Vandaar ook dat we langdurig (tot zelfs blijvend) cortisonezalf moeten smeren. Van zodra we daarmee ophouden, ziet het lichaam zijn kans schoon om toch weer wat toxische stoffen te lozen … met opnieuw eczeem, … zelfs misschien nog wat sterker dan voorheen.

Na jarenlang volgehouden smeren van cortisone-zalf kan het wel eens gebeuren dat de eczeem echt verdwijnt. Echter, heel vaak zie je dan dat zo iemand astma ontwikkelt. De ‘ziekte’ is dan eigenlijk ernstiger geworden. Het is niet meer de huid, maar de slijmvliezen van het ademhalingsapparaat die nu het eliminerende werk moeten doen. Op die manier ontstaat een negatieve spiraal: astma zal onderdrukt worden met cortisone-pufs … waardoor na verloop van tijd gewrichtsontsteking kan ontstaan, die op zijn beurt behandeld zal worden met cortisone-inspuitingen. Vervolgens raakt het hart aangetast, en daarna de hersenen. Hierop volgt jammer genoeg … de dood!

Tips bij eczeem uit de natuurlijke gezondheidszorg

We kunnen dus beter een andere weg kiezen:

  • Elimineer zo veel mogenlijk het contact met de buitenwereld dat zorgt voor ontsteking. Ga op zoek naar de stoffen waar jij allergisch voor bent en vermijd het contact daarmee. Ga ook op zoek naar de aanraking (of het gebrek daaraan) dat je ziek maakt en breng daar verandering in.
  • Zorg ervoor dat minder toxische stoffen je lichaam binnenkomen. Een gezonde voeding met veel bio-groenten en -fruit, volle granen (vooral de glutenvrije soorten zoals quinoa, volle rijst of gierst), noten en zaden, vette vis en zuiver biovlees kunnen hier wonderen doen.
  • Vermijd kleur-, geur-, smaak- of bewaarstoffen in voeding. Vermijd vergiftiging door wat je inademt of door wat je op je huid smeert.
  • Vermijd voedingstoffen waarvoor je intolerant of allergisch voor bent.
  • Help de huid bij zijn uitscheidende taak door het droog borstelen van de huid, door wisseldouches, door sauna.

Als er al eczeem is, kunnen volgende middelen helpen:

  • Klei op de huid bevordert in sterke mate de ontgifting via de huid. Je kunt een kleibad nemen als je huid op meerdere plaatsen aangetast is. Bij een meer lokale aantasting kun je gebruik maken van kleikompressen. Klei zuigt alle onreinheid uit de huid, maar heeft ook een verdrogend effect. Bij een vette huid is dit juist goed, maar bij een droge huid gebruik je na het kleibad best een voedende olie.
  • Goudsbloem- of calendulazalf is een goede verzorgende zalf voor de huid. Hiermee ondersteun je de regeneratie van de huid zonder de uitscheiding van toxische stoffen te belemmeren. Ook kokosolie en zoete amandelolie zijn goede voedende oliën.

Tot slot nog dit: wees lief voor je huid. Wees dankbaar om wat je huid je wil vertellen. Bekijk je huidklachten niet als een last, maar als een bron van genezing. Wedden dat je huid je erom zal belonen?

 

Dit artikel maakt deel uit van GEZONDHEID-WIJZER door Hilde Ryckewaert, Consulent Natuurlijke Gezondheidszorg. Wil jij ook tweewekelijks de GEZONDHEID-WIJZER in je mailbox krijgen, vul dan onderstaand formulier in. 

← Terug

Bedankt voor je reactie. ✨