Over emoties die ziek maken … en over Bachbloesems die helen

Een mens is meer dan zijn fysieke lichaam alleen. In de Natuurlijke Gezondheidszorg gaan we uit van de ene mens die een aantal ‘lagen’ kent. Er is het fysieke aspect, het emotionele aspect, het mentale aspect en het spirituele aspect, een beetje zoals op de tekening hieronder.

Elk van die lagen kan gezondheid kennen, maar ook ziekte. En elk van die lagen heeft invloed op jou als hele mens. Dr. Edward Bach (1886-1936, Engeland) voelde aan dat fysieke klachten vaak een dieperliggende oorzaak hebben. Hij omschreef ziekte als een conflict tussen hoe jij je leven leeft en wat jouw ziel met je voorheeft. Met zijn Bachbloesems liet dr. Bach ons een makkelijk te hanteren gereedschapskist na om evenwicht te brengen op vooral het emotionele vlak.

Emoties als deel van wie we zijn

We kennen allemaal emoties. We voelen ze de hele dag door, ook al zijn we ons daar niet altijd van bewust. De zes basisemoties, onveranderd herkenbaar bij mensen van over de hele wereld, zijn: vreugde, kwaadheid, verdriet, angst, afschuw en verrassing.

Emoties zijn uit zichzelf niet goed of slecht, niet ziek of gezond makend. Ze vertellen mij hoe het met mij gaat. Ze vertellen mij van iets dat uit evenwicht is geraakt. Ze spreken van behoeften die leven in mij. En juist daardoor zijn ze ook wegwijzers naar wat mij gelukkig kan maken, naar wat mij gezond kan maken.

Emoties als bron van ziekte

Onze emoties vertellen ons een en ander over onze gezondheid. Ze doen dat op verschillende manieren:

  • Gezondheid toont zich in de eerste plaats als mijn emoties me niet overweldigen en ik ze op een passende manier kan uiten. Als ik me door mijn emoties laat meeslepen en als ik brokken maak bij het uiten van mijn emoties, dan vertelt dat iets over hoe ik niet zo goed in mijn vel zit.
  • Emoties kunnen ook vastzitten. Ik uit die emoties dan niet, het is alsof ze er niet zijn. Vastzittende emoties belemmeren mij echter wel om vrijuit te leven. Ook dat toont dat het mij niet goed gaat. Die vastzittende emoties maken veel kans om mij uiteindelijk fysiek ziek te maken.
  • Er is een gradatie in gezondheid binnen de emoties zelf, een gradatie die gaat van ‘diepe vrede en rust’ tot ‘neigend naar zelfdoding’. Ook het soort emoties dat overwegend voorkomt, vertelt mij iets over mijn meer of minder gezond functioneren.

Emoties in tijden van corona

In deze tijden van corona valt het mij op dat één emotie heel sterk op de voorgrond komt te staan. Het is de emotie ‘angst’, in al zijn kleuren: we voelen ons doodsbang, achterdochtig, gespannen, onrustig, zenuwachtig, bevreesd, bang, bedreigd, verontrust, in paniek, beklemd, op onze hoede, bezorgd, verlamd, onzeker, …

Als angst verlammend werkt, slaat ze om in depressieve gevoelens. Als angst agitatie opwekt, slaat ze om in agressieve gevoelens … en wellicht ook in agressieve daden, tegen onszelf of tegen mensen in onze buurt. En dat is dan ook wat we zien gebeuren: meer mensen in psychiatrie, meer zelfdodingen enerzijds, en meer huiselijk geweld, meer kindermishandeling anderzijds.

En ik, die dat alles zie gebeuren, ik zou vanuit mijn GEZONDHEID-WIJZER praktijk willen helpen, wetend dat het ook kan op een heel simpele manier, met Bachbloesems.

En dan nu even kijken naar die Bachbloesems …

Dr. Bach ontdekte 38 Bachbloesemremedies, die hij onderverdeelde in 7 groepen.

  • Groep 1: voor hen die aan angst lijden
  • Groep 2: voor hen die onzeker zijn
  • Groep 3: voor hen die onvoldoende interesse voor het heden hebben
  • Groep 4: voor hen die eenzaam zijn
  • Groep 5: voor hen die overgevoelig zijn aan invloeden en ideeën
  • Groep 6: voor hen die moedeloosheid en wanhoop kennen
  • Groep 7: voor hen die overbezorgd zijn voor het welzijn van anderen

In deze tijden lijken mij vooral de eerste groep en de zesde groep heel erg nodig. Tegelijk kan het natuurlijk altijd dat angst of moedeloosheid of wanhoop iets uit de andere categorieën bij jou triggert, en ja, het zelfs uitvergroot. Dan kunnen vanzelfsprekend ook andere Bachbloesems nuttig zijn.

Met Bachbloesems aan de slag

Als je bij jezelf voelt dat je iets met die Bachbloesems zou willen doen, dan zijn er verschillende mogelijkheden:

  • Je kunt bij mij of bij een andere gezondheidsbegeleider terecht voor individueel Bachbloesemadvies.
  • Een goed boek met vele praktijkvoorbeelden is het ‘Handboek Bachbloesemtherapie’ van dr. Geert Verhelst en Lieve Vanderstappen, bij wie ik zelf met de Bachbloesems leerde werken. Het boek wordt verspreid via Mannavita.
  • Dr. Bach gaf op het eind van zijn leven zelf zijn kennis door aan geïnteresseerde, vaak niet medisch geschoolde mensen. Hij wilde immers de kunde om met Bachbloesems aan de slag te gaan zo breed mogelijk verspreiden. Zelf heb ik eerder al vorming gegeven over de Bachbloesems, en ik zou dat opnieuw kunnen doen, zowel ‘live’ als ‘online’. Heb je interesse, geef dan een seintje (hilde@gezondheid-wijzer.com) . Bij voldoende kandidaten kan ik deze vorming plannen ergens in het voorjaar.

Dit artikel maakt deel uit van GEZONDHEID-WIJZER door Hilde Ryckewaert, Consulent Natuurlijke Gezondheidszorg. Wil jij ook tweewekelijks de GEZONDHEID-WIJZER in je mailbox krijgen, vul dan onderstaand formulier in. 

En toen kwam de herfst …

Die lente en die zomer van 2020, we zullen ze niet zo vlug vergeten. Woorden als corona en crisis en anderhalve meter en bubbel en mondmasker en handen ontsmetten vlogen ons ongenadig om de oren. Met één ding echter hadden we heel veel chance: het weer was al die tijd opperbest. En dus konden we naar buiten: wandelen, fietsen, spelen, aan de slag in de tuin, … en dat compenseerde alle narigheid wel een beetje.

En toen kwam de herfst, en dat hebben we geweten. Van de ene op de andere dag sloeg dat mooie weer helemaal om: we kregen regen, storm, duisternis. En daar ben ik, in de gegeven omstandigheden, toch wel een beetje bang voor. Corona en de extreme maatregelen tegen corona hebben onze draagkracht al meer dan een klein beetje verzwakt. Zelfs in het nieuws kon je dat horen: meer huiselijk geweld, meer kindermishandeling, meer echtscheidingen, meer werkeloosheid, meer ondernemingen overkop, meer financiële onzekerheid, … en nu komen daar de donkere dagen bovenop!

Daarom deze eerste blog van het nieuwe werkjaar met GEZONDHEID-WIJZER tips die je voor de komende tijden wat extra weerbaarheid kunnen geven.

Voeding die je immuniteit versterkt

In de hele ‘strijd tegen corona’ is in de reguliere gezondheidszorg én in de media nauwelijks aandacht gegeven aan voeding en voedingssupplementen die je immuniteit een boost geven. En toch is die strategie zo logisch als wat: in het verweer tegen wat op me af komt, ga ik in eerste instantie mezelf sterker maken en pas in tweede instantie hulp van buitenaf inroepen.

Je immuniteit kun je versterken met:

  • Vitamine D, liefst in zijn actieve vorm, vitamine D3. Die neem je best doorlopend, of toch zeker in de donkere maanden, van september tot en met april. Vitamine D3 maak je zelf aan, onder invloed van zonlicht. Vandaar vaak een tekort in de winterperiode. Je vindt ze ook in vette vis: zalm, sardines, makreel, haring, paling, heilbot, tonijn en garnalen. Verder kunnen ook eierdooiers, boter, melk en kaas je aan vitamine D3 helpen.
  • Vitamine C is vooral nodig als je weerstand chronisch verzwakt is, als je bijvoorbeeld de ene na de andere verkoudheid of infectie oploopt. Vitamine C vind je volop in bessen en in citrusvruchten. Ook peterselie, tuinkers, de diverse koolsoorten, paprika en tomaten bevatten heel wat vitamine C.
  • Vitamine A is van belang op het moment dat je acuut ziek wordt. Vitamine A vind je enkel in dierlijke producten: lever en levertraan, vette vis, eierdooier, boter, melk, kaas en room. De voorloper van vitamine A, betacaroteen genoemd, vind je in donkergroene groenten, in rode, oranje en gele groenten en in oranje en gele vruchten. Breng dus volop kleur in je voeding aan en je bent goed op weg.
  • Selenium in een organische vorm, dat wil zeggen: gewonnen uit planten, niet uit steen. Vlees en vis bevatten selenium (want ook dieren eten planten!), maar ook granen, knoflook, uien en broccoli. Een bijzondere leverancier van selenium is de paranoot of de ‘brazilnoot’. Vijf van die noten per dag – en nee, meer is niet beter in dit geval – geven je alle selenium die je nodig hebt.
  • Zink in een goed opneembare vorm: in schaal- en schelpdieren, in vis en in vlees, in ei, in gerijpte kaas, in zaden en noten en peulvruchten, in pompoenpitten en tarwekiemen.

Is je immuniteit al danig verzwakt, dan kun je ook kiezen voor supplementen van spirulina en chlorella, voor de medicinale paddenstoelen en voor andere kruiden. Wil je hiermee aan de slag, dan zoek je best gespecialiseerde hulp, bij mezelf of bij een andere gezondheidsbegeleider.

Ontspanning en een goede nachtrust

Eén van de zwaar doorwegende bij-kwalen van deze hele coronacrisis is … angst! En angst ondermijnt je immuniteit. Angst is een vorm van stress, en bij stress gaat je immuniteit als vanzelf op een lager pitje. Dat heeft alles te maken met het feit dat wij in wezen nog steeds oermensen zijn. Bij angst maakt ons lichaam zich klaar om te vechten tegen of te weg vluchten van dat roofdier dat ons belaagt. Alle energie gaat dan naar de spieren, en niet naar spijsvertering of voortplanting of immuniteit.

Vandaar dus het grote belang van zoeken naar wat je echt ontspant en van inzetten op een goede nachtrust. Een paar voorbeelden:

  • Wandelen of fietsen in de vrije natuur kan de focus van de angst wegnemen.
  • Blijf niet voor de TV of de computer hangen, maar doe iets waar jij deugd van hebt. Lees een goed boek, maak een puzzel, hou je bezig in de tuin, ga aan het kokerellen, … Doe om het even wat, als het maar iets is wat jij graag doet.
  • Als je last hebt van alle negatieve berichtgeving, kijk of luister dan liever niet meer naar het nieuws.
  • Slaap je slecht, eet dan ’s avonds niet te laat en niet te zwaar. Vermijd ook blauw licht (TV, computer, tablet, smartphone, …) vanaf zo’n twee uur voor het slapen gaan. Kies voor een zachte verlichting en voor ontspannende bezigheden.

Wegen stress, angst, nervositeit of een depressief gevoel te sterk door, weet dan dat er ook voedingssupplementen en kruiden zijn die kunnen helpen.

Beweging, liefst in open lucht

Beweging is altijd al belangrijk, maar in deze tijden misschien nog wel meer. Beweging in open lucht geeft alvast deze grote voordelen: meer zuurstof, meer zonlicht, meer contact met je – jawel, jouw eigen – natuur.

Gelukkig hadden we bij het begin van deze crisis goed weer. Je zag volop wandelaars, joggers, fietsers, … Ik denk dat dat ervoor heeft gezorgd dat we het tot nu toe nog redelijk goed konden dragen, allemaal. Met de herfst en de winter voor de deur lijkt dat niet meer zo evident. En toch:

  • Een korte wandeling, goed gekleed, tussen twee regenvlagen door. Er is wellicht wat meer wilskracht nodig om je zetel uit te komen, maar eens op stap merk je vanzelf wel hoeveel deugd het je doet.
  • Ooit als eens een ‘parapluwandeling’ of een ‘regenjaswandeling’ gemaakt? Helemaal omringd door het zachte geluid van de regen?
  • Herfst?!? Het bos in natuurlijk, om zwammen te spotten of op zoek naar kastanjes en beukennootjes … om op te eten … of om mee te knutselen.
  • Ooit al eens een boom geknuffeld? Absoluut een aanrader, en zeker al in deze tijden van contactarmoede. Alleen, laat je niet tegenhouden door wat anderen van je zouden kunnen denken. Gewoon doen, en hopen dat ze met je meedoen …

Het zijn niet kou en regen die ons ziek maken, integendeel. Kortdurende blootstelling aan minder goed weer geeft onze immuniteit zelf een duwtje in de rug. Durf er dus op uit – bij regen, bij wind, bij kou … en geniet van het zalig ontspannen gevoel achteraf, bij een kop warme chocolademelk.

Je blik gericht op al wat positief is

En last but not least: je mindset!

Een positieve mindset is misschien wel het allerbelangrijkste attribuut om je zelfgenezend vermogen te activeren. Wie zich focust op wat goed is, op wat deugd doet, op wat energie geeft, is al bezig met het versterken van zijn of haar gezondheid. Eigenlijk gaat het hier om een bewustwordingsproces. Geloof het of niet, elke dag zijn er duizenden dingen om dankbaar voor te zijn. Alleen, we vinden het evident en we lopen er vaak zomaar aan voorbij.

Daarom deze kleine oefening: Voor elke maaltijd maak je het even stil. Je kunt een kaars ontsteken, dat helpt. En in die stilte laat je de dankbaarheid om vele kleine dingen door je heen gaan: de maaltijd zelf, de mensen met wie jij aan tafel gaat, de mooie dingen van het voorbije dagdeel, dat je gezond bent, dat je lééft! Wedden dat je, als je dit een tijdje bewust doet, je op duur als vanzelf meer de goede dingen in het leven opmerkt?

Wat dat met je gezondheid te maken heeft? Wel, een positieve mindset en dankbaarheid en contact met het vele goede dat jou toevalt, dat alles is verwant het met placebo-effect. Je wordt gezond, je blijft gezond … omdat jouw levenskracht dat voor je wil!


Dit artikel maakt deel uit van GEZONDHEID-WIJZER door Hilde Ryckewaert, Consulent Natuurlijke Gezondheidszorg. Wil jij ook tweewekelijks de GEZONDHEID-WIJZER in je mailbox krijgen, vul dan onderstaand formulier in. 

Verbonden leven …

Op vakantie in de Vogezen dook ik, tussen het vele wandelen door, ook nog even in mijn pen. Ik schreef een mijmering voor vrienden van mij, die onlangs van start gingen met een nieuw religieus project: ‘Verbonden Léven’. Meer over Verbonden Léven vind je op hun website: www.verbondenleven.be. Hieronder kun je alvast lezen wat ik schreef …

Verbonden leven …
… met mijn lijf

Verbonden leven … met mijn lijf

Ik vertrek op vakantie met op het verlanglijstje: weer Grote Routepaden lopen. Tien jaar geleden liep ik voor ’t laatst zo’n traject. Ik verkende de bekende GR5 tot Barr, aan de voet van de Vogezen, en nu wil ik de draad weer oppikken. De grote vraag is echter: Zal het mij, tien jaar ouder toch al weer, nog lukken? Kan ik nog 20 tot 25 km stappen, klimmend en dalend over de cols en de crêtes van de Vogezen?

Die eerste avond, na een autorit van zo’n 600 km, maak ik een eerste wandeling. Een kleine oefening, als het ware. Zalig toch, die zoete geur van bomen en struiken en dat klateren van hier en daar een watervalletje. Na een uurtje klimmen, vind ik het welletjes geweest en keer ik me om, terug naar mijn vakantiehuisje.

Die nacht kan ik de slaap niet vatten. Mijn benen zijn zo onrustig, pijnlijk bijna. Uiteindelijk val ik toch in slaap … en word ’s morgens vroeg gewekt door de zon op mijn gezicht. Zalig!

Klaar voor die eerste echte staptocht. Het is alsof alles weer moet wennen: het rijden in de bergen naar mijn vertrekplek, het zoeken van dat eerste tekentje – nee, geen rood-wit hier, maar een rode rechthoek –, de zon die doet zweten, de insecten zoemend om m’n kop, het klimmen en dalen, … en de last en de pijn in mijn lijf!

De voeten, dat gaat nogal, maar de kuiten … Ik wist niet dat er zoveel spieren vast konden zitten in je kuiten. Ik voel ze bij iedere stap omhoog en ik voel ze nog meer bij iedere stap omlaag. Hoe ik terug bij mijn auto geraak, weet ik niet, maar ik haal het. Uitgeput. Moe. En met pijn. Morgen zal ik een dagje thuisblijven, omwille van voorspelde regen. Veel regen, de hele dag lang. En dat is maar goed ook, want ik kan haast geen stap verzetten. Geen stap zonder pijn, althans.

En toch probeer ik het daarna opnieuw, weer een dagje stappen, met het vaste voornemen uit te maken of ik mijn vakantie op die manier wil verder zetten. Doorzetten of opgeven, dat is de vraag. Bij het idee dat GR-lopen te moeten opgeven, voel ik iets als spijt en iets als moedeloosheid. Als dit niet meer kan, wat heb ik er dan aan om twee weken hier te zitten? Mijn hoofd en mijn hart willen dit. De vraag is dus alleen nog of mijn lijf dit ook wil …

Ik neem me voor om heel rustig aan te klimmen, mijn adem sparend, en het lukt. In een tweetal uur haal ik de top voor die dag, ik klim van 300 m in het dorpje tot 900 meter op de ‘sommet’ van de Ungersberg. Vandaar terug naar beneden, nog wel gevoelig in de kuiten, maar toch al minder pijnlijk, en via een (te) grote omweg terug naar het dorpje, naar mijn wagen.

Pas op de derde dag wandelen voel ik dat ook mijn lijf weer helemaal ‘ja’ kan zeggen tegen het trekken. En dan pas wordt het echt vakantie. Nu mijn lijf geaccepteerd heeft, kan ook mijn hoofd tot rust komen en hoeft het niet meer voortdurend te piekeren over hoeveel kilometer ik nog moet lopen en of ik dat wel haal.

Verbonden leven …
… met leven en dood

Verbonden leven … met leven en dood

Zo wandelend in de wouden komen gedachten aan leven en dood spontaan bij me op. Bomen ontworteld, omgewaaid misschien tijdens de laatste storm, dood hout … gevuld met leven: mos overwoekert, zwammen vinden voeding, kleine diertjes – van bacteriën tot insecten – nestelen er. Soms ziet zo’n woud er levend uit, sprankelend groen in diverse tinten. Soms ziet het er somber en doods uit, op het griezelige af.

Leven en dood, … in zo’n woud zie je ze samengaan … in de opeenvolging van de seizoenen, in dorre bladeren die tot humus worden, in jong groen dat opschiet, groeit en volwassen wordt … en uiteindelijk sterft.

Is het verwonderlijk dat ook je eigen sterfelijkheid dan net even wat dichterbij lijkt? Wellicht speelt een gezonde dosis angst hier ook een rol: hier ben ik dan, helemaal in mijn eentje, op paden waar bijna niemand langsloopt, met naast mij een duizelingwekkende diepte. Wat als ik een misstap doe, en naar beneden val? Wat als ik een voet verzwik of een been breek? Wat als ik hier het leven laat?

Ja, wat dan? Wat als ik hier het leven laat? Aan de ene kant voel ik zoiets als: ‘Als het dan zo moet zijn, wel, dan is het maar zo!’ Ook al is er een zekere angst – hoogtevrees, weet je wel – en ook al raak ik tijdens het stappen wel vermoeid, ik geniet. Volop, eigenlijk, en dat zou ik niet willen missen. Dus, als ik hier het leven laat, weet dan dat ik volop leefde. Aan de andere kant is er ook zoiets van: ‘Nu toch nog niet, er is nog zoveel wat ik zou willen doen, nog zoveel waar ik voor zou willen gaan.’ Want ja, vakantie is ook creativiteit, nieuwe ideeën opdoen, brouwen op een volgende stap in het leven.

En dus, lieve God – Gij die geen God van doden zijt maar van levenden – als het Jou hetzelfde is, dan blijf ik liever nog een poosje leven. Om nieuwe wegen te gaan, weet je wel, GR-paden én andere …

Verbonden leven …
… met moeder aarde

Verbonden leven … met moeder aarde

Wandelend door quasi ongerepte natuur voel ik me … als de eerste mens op aarde. ‘Ga …, onderwerp de aarde en maak haar vruchtbaar.’ Juist ja, het begint allemaal met dat ene woord: ‘Ga …’

En dat doe ik dan ook. Ik ga, stap voor stap. Over berg en dal, door woud en wijngaard, in de dorpen en ver daarbuiten. Helemaal in mijn eentje, en toch niet alleen. Af en toe een groet van een zeldzame wandelaar of fietser op mijn pad, omringd door die prachtig uitdagende natuur … en gedragen, stap na stap, door moeder aarde.

Ze is sterk, moeder aarde. Niet alleen draagt ze ons allen met al onze fabricaten, maar ze verdraagt ook alle kwetsuren die wij haar toebrengen. Wij vellen bomen, en moeder aarde ontfermt zich over wat achterblijft. Een stronk raakt verteerd en schenkt leven aan plant en dier. Wij ontginnen steen, en moeder aarde bedekt de kwetsuur, eerst met water en dan misschien met mos en ander groen en zo groeit stilaan een nieuwe vegetatie. Wij roeien alle planten en dieren uit die we niet willen – met voldoende straf vergif, als het maar goed werkt –, en moeder aarde verdraagt en wacht geduldig en tooit uiteindelijk zichzelf, door alles heen, met een nieuw en kleurrijk kleed.

O ja, wij moeten zorg dragen voor moeder aarde. Echter, niet zozeer om harentwil, maar veel meer om onzentwil. Moeder aarde kan zonder ons, dwaze mensen met ontoombare verwoestingsdrang, maar wij kunnen niet zonder haar. Wij, mensen, kunnen de aarde in zoverre verwoesten dat zij ons niet meer dragen kan. Dat ze ons geen voedsel meer kan geven en geen water en geen plekje om te wonen. En daar zullen wij aan ten onder gaan.

En dan komt weer het rijk van moeder aarde, die zich zal herstellen. Ze zal wat tijd nodig hebben, maar tijd heeft zij in overvloed. Ze zal levenskracht nodig hebben, maar naar wat ik heb gezien, heeft ze dat. En ze zal ons moeten missen, … maar als wij het zover laten komen …, misschien is ze dan wel beter af zonder die mens met zijn neiging tot overheersen en uitbuiten en leegroven.

Verbonden leven …
… met plant en dier

Verbonden leven … met plant en dier

Een zonnige dag in de Vogezen. Rondom mij een voortdurend gezoem van insecten. Niet dat ik er last van heb, ze bevinden zich meestal hoog boven mij. Alleen als ik ga zitten om even te rusten, komen ze kijken (of voelen of horen of zoiets). Dan komen ze naar me toe, eerst naar mijn wandelboekje dat blinkt in de zon. Daar zitten ze dan op, alsof ze proeven van een lekkernij. En als ik mijn lippen lik, dan proef ik het ook. Zout is wat ze zoeken.

In de boventoon van dat insectenkoor hoor ik voortdurend het koorgekwetter van vogels. Dat is mijn muziek, onderweg langs de GR5. Het schilderij daarentegen bestaat uit wel vijftig tinten groen, en hier en daar een bloem: wit en geel en roze en paars. Vormen heb je ook bij de vleet. Neem nu mos, bijvoorbeeld, kort en donzig, lang en sliertig, felgroen in sterretjes, gelig groen in krulletjes, enzovoort, enzovoort, enzovoort.

Ook bomen heb je in alle soorten en maten. Van het kleinste en jongste boompje, amper twintig centimeter hoog tot reuzen waar ik me klein bij voel. Donkere dennen, lichtere eiken en beuken nog in hun wintertooi – wist je dat beuken pas hun herfstbladeren loslaten als het jonge groen er al is? In lagere regionen zien de beuken dus al groen, op de hoogste toppen – en dat is boven de duizend metergrens – blijken ze nog roestbruin.

Dieren spotten is wat moeilijker. Eigenlijk is het zo dat ik ze eerder hoor dan ik ze zie. En dus, als ik iets bijzonders hoor, kijk ik vlug die kant even uit. En dan zie ik ze: een kever die cirkelend rond zoemt, een vogel met verzamelwoede in het struikgewas, een specht tokkend in een boom, een hagedis die van een warme rots weg sputtert omdat ik eraan kom, een haas die zich vlug een holletje zoekt, en jawel, ook een paar keer een hert dat bij mijn komst de benen neemt. Eén keer zelfs, echt waar, zie ik een ooievaar. Gewoon, in de Elzas, in een weide. En ik denk: ‘Oei, als daar maar niks van komt!’

Verbonden leven …
… met ‘Jij’

Verbonden leven … met ‘Jij’

Dag God, ik kom weer wandelen. En ik weet, Jij bent er ook.

Jij bent er al, in alles rondom mij. Jouw Kracht stroomt door alles heen, zodat de natuur sprankelt en vol leven is. De schepping groeit en bloeit en spreekt van zoveel meer. Jouw Wijsheid weet van zon en regen, van seizoenen met elk hun eigenheid, van tot leven komen en ook weer doodgaan. Jouw Woord is waar en leeft, dat merk ik aan al wat is. En inderdaad, wat ik zie, is goed!

Jij bent er ook, in beeld en bouwsel. Want mensen hier hebben het nodig Jou tot uitdrukking te brengen. In elk dorp een kerk – en meestal zelfs twee, eigenlijk –, een plek waar Jij Je vinden laat. Ik kom wel eens binnen, misschien wel meer op zoek naar een plekje uit de zon om eventjes uit te rusten. Maar ik weet me welkom, dankjewel daarvoor.

Heel veel keren kom ik ook, midden in de bossen en de velden, een kruisbeeld tegen. Een kruisbeeld, met op de voet daarvan een inscriptie: Uit dank voor een uit de oorlog teruggekeerde zoon, ter nagedachtenis aan oorlogsslachtoffers, gewoon een citaat uit de bijbel, gedenkplek voor een jongeman op die plaats neergebliksemd, …

Dag God, ik kom weer wandelen. En ik weet, Jij bent ook in mij. Jij bent in de kracht in mijn voeten, die mij doet gaan. Jij bent in de creativiteit die gaandeweg opborrelt. Jij bent in de rust die ik ervaar. Jij bent in dat zalige vakantiegevoel en Jij bent in het schrijfwerk dat ik op ‘niet-wandeldagen’ doe. En ik besef: Jij bent er anders ook, alleen neem ik dan niet de tijd dat ook uitdrukkelijk op te merken.

Dankjewel, God, gewoon omdat Jij er bent.

Die zomer van 2020 …

We tellen eind mei.

De lente is bijna voorbij, de zomer komt eraan. En dat betekent voor mij alvast: vakantie van dat regelmatig schrijven. Jawel, vandaag krijg je van mij de laatste blog van dit voorjaar. Je leest me pas opnieuw met dit soort berichten als de herfst in aantocht is.

De zomer is voor mij – en dit jaar misschien nog wel sterker dan anders – de tijd om weer verbinding te zoeken met de natuur. Of er ook echt vakantie kan, is nog niet duidelijk. Corona, weet je wel, … en zullen we deze zomer al de grens over mogen? Of moeten we nog steeds ‘in ons kot’, in onze buurt, in ons land blijven?

Weet je, ik laat het niet aan mijn hart komen. Of het nu van thuis uit is of vanop een andere plek, ik laat me inspireren door wat de natuur mij te vertellen heeft. En misschien, als mij dat een beetje lukt, laat ik jou meegenieten. Hou daarvoor alvast mijn Facebookpagina in de gaten.

Trek je mee op avontuur?

De wandelschoenen aan

Mijn eerste zomerse genoegen zal zijn: elke dag mijn wandelschoenen aan en, weer of geen weer, minstens een half uurtje uit wandelen gaan. In ons Diksmuidse vlakke land geeft dat weidse horizonten, langs de Handzamevaart of langs de IJzer: de lucht, het water, de weilanden en de boerderijen. En ook dichtbij valt heel veel te zien: de wilgen en andere struiken langs het water, de bloeiende bermen, vogels, bijen en libellen en andere insecten.

Wandelen geeft mij ook de kans mijn lichaam op een voor mij juiste manier in beweging te brengen. Anderen joggen of fietsen misschien liever, ik hou meer van het trage tempo van te voet. Het is alsof ik dan pas echt thuis kan komen, in de omgeving, in mijn gedachten, in mijzelf. Al wandelend doe ik nieuwe energie op en wordt mijn creativiteit aangescherpt. De last van wat voorbij is laat ik achter, zodat er ruimte komt voor ‘God-weet-wat’ …

Genieten van mijn tuin

Wat zeker ook te gebeuren staat, is het volop genieten van mijn tuin. Nu denken de meesten van jullie wellicht aan een gezellige zit- en eethoek daar buiten, maar dat is nu net niet wat ik bedoel. Ik hou van dat echte contact met de aarde. Het bezig zijn in de tuin geeft mij een gevoel van geaard zijn, van gegrond in het leven staan.

Mijn tuin heeft iets van een pluktuin, een snoeptuin. De zomer is dan ook volop de tijd om te oogsten. Dan ga ik ’s morgens vroeg al even de tuin in om bessen te verzamelen: aalbessen, kruisbessen, frambozen, bramen, druiven. Nu is er ook de rabarber en begin augustus geven twee pruimenbomen het beste van zichzelf. Verder vallen er ook volop kruiden te plukken: dragon en tijm en oregano en peterselie, citroenmelisse en munt en lavas. En straks wellicht ook nog courgettes en pompoen en …

Puur natuur op mijn bord

Alle goeie dingen bestaan uit drie, en nummer drie, da’s voor mij gezond eten. Ook daar is de zomer hét seizoen bij uitstek voor. Ik hou van de eenvoud én van de smaak van zomerse groenten en zomers fruit. Die zullen dan ook de basis vormen van waarmee ik mijn lichaam voeden zal, deze zomer.

Deze zomer wil ik daar schepje bovenop doen: ik wil weer leren bewust te eten, langzamer, alles proevend … en dus als vanzelf minder. Ik wil in alle rust eten, zodat wat ik eet ook optimaal kan verteren. Ik hoop op die manier mijn toch al wat ouder wordend lichaam nieuwe energie en een betere gezondheid te kunnen geven. Daarom ook deze zomer even geen fabrieksvoedsel en ook geen suiker, geen brood, geen zuivel.

Misschien is uitdaging nummer drie voor mij wel de moeilijkste. Ik heb de maand juni om te oefenen, want nu ben ik met verlof, en dus heb ik alle tijd. Uitdagender wordt het als ik begin juli weer aan de slag moet. En toch, toch wil ik het proberen. Omdat ik geloof, omdat ik weet dat gezondheid daar te vinden is: in de natuur en in beweging in de buitenlucht, in de bessen en kruiden uit de tuin, in gezond voedsel gesmaakt in alle rust.

Dit artikel maakt deel uit van GEZONDHEID-WIJZER door Hilde Ryckewaert, Consulent Natuurlijke Gezondheidszorg. Wil jij ook tweewekelijks de GEZONDHEID-WIJZER in je mailbox krijgen, vul dan onderstaand formulier in. 

Ook gezondheidsbegeleiders mogen weer aan het werk

Jawel, vanaf maandag 8 juni mogen ook gezondheidsbegeleiders weer aan het werk. Da’s goed nieuws voor ons, die weer aan de slag mogen. Da’s ook goed nieuws voor jullie, die misschien niet willen wachten op vaccins en goed werkende medicijnen tegen corona, maar nu al preventief aan gezondheid willen werken. Weet dan dat ikzelf en mijn collega’s gezondheidsbegeleiders voor je klaar staan.

In deze blog zet ik op een rijtje op welke manier wij, gezondheidsbegeleiders, jou in deze fase van het coronagebeuren op weg kunnen helpen. Maar vooraleer ik van start kan gaan, moet ik je eerst ook nog iets vertellen over onze voorzorgsmaatregelen:

  • We werken enkel op afspraak en er mag slechts één cliënt tegelijk bij ons binnen.
  • We vragen ook dat jij je afspraak afbelt als je ziektesymptomen vertoont.
  • Zelf zorgen wij voor de nodige hygiëne: voor iedere cliënt verse handdoeken, ontsmetting van materialen, het wassen van onze handen voor en na behandeling, … (Maar dat deden we eigenlijk altijd al.)

En dan nu een aantal zaken waarvoor je zeker bij ons terecht kunt in deze ‘na-corona-tijden’ …

Angst voor corona, nu alles herbegint

Niet alleen corona doet wat met een mens, maar ook de angst om besmet te raken. Als ik rondom me kijk, dan doet wat ik zie zelfs vermoeden dat de angst voor corona op dit moment meer slachtoffers maakt dan corona zelf. Misschien voel jij je ook niet helemaal gerust nu jij en de mensen rondom weer meer met anderen in contact komen. Misschien voel je in bepaalde situaties wel iets als paniek opduiken. Misschien was jij zo vaak je handen en je kledij dat het op smetvrees begint te lijken, …

En nee, je hoort me niet zeggen dat alle voorzorgsmaatregelen nu maar ineens de deur uit moeten. Het is en blijft zinvol je op een passende manier te beschermen, maar het kan niet de bedoeling zijn dat je voortdurend in angst leeft. En juist om dat goede evenwicht tussen veilig en toch vrij te vinden, zijn een combinatie van de juiste Bachbloesems een zeer zinvol hulpmiddel.

Spanningen of zelfs pijn in je lijf

Heel wat mensen waren de voorbije maanden thuis aan het werk, aan de computer. Wie dat op een verstandige manier heeft aangepakt en tussen het werken door af en toe eens in beweging kwam, zal daar misschien niet zo heel veel last van ondervonden hebben. Maar ik weet wel zeker dat er heel wat anderen zijn, die ondertussen meer dan anders last hebben van pijn in de rug, de nek, de schouders, de ellebogen, de polsen, de handen. Misschien kreeg je zelfs last van spanningshoofdpijn.

Wel, weet dat mijn collega’s en ik ‘gouden handen’ hebben. Met dieptemassage masseren wij de spanning en de pijn bij je weg. Als die pijn pas sinds het begin van de coronacrisis is ontstaan, dan krijgen we wellicht al vlug resultaat. Als de klachten al langere tijd voordien voelbaar waren, dan is er misschien wel wat meer tijd nodig, maar ook bij chronische klachten kan de pijn sterk verminderen. Ervaring heeft mij alvast geleerd dat dieptemassage wonderen doet!

Voetreflexologie geeft je gezondheid een boost

In de voeten – net zoals in de handen, op de oren en ja, zelfs op de tong – zitten reflexpunten en -gebieden van je hele lichaam. Een goede voetreflexoloog geeft dan ook je hele lichaam een gezondheid bevorderende boost. Geblokkeerde energie wordt weer vrijgemaakt, vitaliteit gaat weer stromen doorheen je hele lichaam. Je zelfgenezend vermogen gaat weer op volle toeren draaien … en juist dat is nodig om corona en andere virussen en bacteriën met succes te lijf te kunnen gaan.

Nu de vakantie er toch een beetje anders uit zal zien dan anders, is het misschien geen slecht idee je lichaam op een unieke manier, met een deugddoende, revitaliserende én ontspannende voetreflexmassage te verwennen.

Over obesitas en diabetes en andere chronische klachten

Het kan je niet zijn ontgaan dat de meeste coronaslachtoffers gevallen zijn bij mensen met onderliggende klachten: kanker, hart- en vaatziekten, reumatoïde artritis, diabetes, obesitas, … Jammer genoeg zijn heel veel mensen chronisch ziek. We beseffen dat vaak niet eens, want veel mensen met chronische klachten lijken niet eens ziek. De symptomen van hun ziekte worden gewoon levenslang onderdrukt met medicijnen. Vergis je echter niet, neem je medicijnen, dan ben je ziek! Punt !!!

Hier kunnen gezondheidsbegeleiders – in samenwerking met jou en met je arts – wel degelijk veel betekenen. Met aangepaste voeding, voedingssupplementen en kruiden én met het veranderen van ongezonde leefstijlgewoontes kunnen die chronische klachten vaak gekeerd worden.

Twee grote toppers zijn obesitas en diabetes type 2. Het goede nieuws is dat ze beide echt ‘leefstijlziektes’ zijn, en dus ook met een gezondere leefstijl teruggedraaid kunnen worden.

Over je schouder laten meekijken, nu je andere keuzes wil maken

En, last but not least, wellicht heb jij ook gevoeld hoe anders het leven was tijdens de coronalockdown. Geen rush van hot naar her, geen dagelijkse files naar en van het werk, geen voortdurend vullen van alle vrije tijd, … maar rust, wandelen en fietsen, genieten van zoveel kleine dingen.

En misschien denk jij nu: ‘Zoals het voordien was, zo wil ik het niet meer.’ Wel, ook hierin kunnen wij, gezondheidsbegeleiders, jou een stukje mee begeleiden. We hebben geleerd met mensen mee te kijken op zoek naar een meer vervullend leven. We hebben geleerd te horen achter jouw woorden naar wat er werkelijk toe doet. We hebben geleerd jou te helpen bij het ontwaren van waar het in jouw leven om draait … zodat jij betere keuzes kunt maken voor jouw toekomst.

Voila, lieve mensen, zoals je ziet kunnen wij – gezondheidsbegeleiders – heel wat betekenen in deze verwarrende tijden. We kunnen je helpen je gezondheid een boost te geven. Vanaf 18 mei staan ook wij weer helemaal paraat. En jij, je bent van harte welkom, als je dat maar weet …


Dit artikel maakt deel uit van GEZONDHEID-WIJZER door Hilde Ryckewaert, Consulent Natuurlijke Gezondheidszorg. Wil jij ook tweewekelijks de GEZONDHEID-WIJZER in je mailbox krijgen, vul dan onderstaand formulier in. 

Een nieuwe kijk op … corona

Misschien had je het al door, of misschien ook nog niet … maar met deze website én met mijn bezig zijn als gezondheidsbegeleider sta ik voor ‘een nieuwe kijk op gezondheid’. Het spreekt dan ook vanzelf dat een pandemie zoals deze coronacrisis mij een uitdaging biedt. Ik voel me getriggerd om ook ‘anders’ te gaan kijken, ‘nieuw’ te gaan kijken naar deze bijzondere situatie. Kijk je even met mij mee?

Een wake-up-call

Elke ziekte in het leven van een mens is een wake-up-call. Het is alsof het leven zelf je wil zeggen: ‘Hé, word eens wakker, want zoals je nu bezig bent, zo kan het niet verder!’ Misschien werk je te hard of eet je ongezond of kom je te weinig in beweging. Misschien leef je veel te oppervlakkig of naast je schoenen of met je kop in de wolken. Misschien heeft het leven iets met je voor, dat door jouw manier van leven niet tot ontplooiing kan komen.

En dan, ja, dan word je ziek …

Eerst waren er wellicht al wat signalen. Je voelde je niet helemaal gelukkig, misschien zelfs wat depressief. Je had meer en meer moeite om ’s morgens je bed uit te komen. Je bleef maar bezig, een beetje verveeld en zonder pit, maar je hoopte met al je drukte dat landerige gevoel te kunnen verdrijven. En weet je, voor een tijdje lukte dat misschien zelfs wel … maar als jij niet leerde wat het leven je wilde zeggen … dan komt onvermijdelijk dat negatieve gevoel terug. ‘Wie niet horen wil, moeten voelen’, zeggen ze wel eens. En dus, als je weigert te luisteren naar wat het leven je wil aanreiken, écht te luisteren én daaraan te gehoorzamen, dan word je ziek.

Nee, ziekte is geen straf. Geen ‘Zie je nu wel, nu zit je met de gebakken peren. Nu moet je de gevolgen maar dragen.’ Ziekte is een uitnodiging – de zoveelste wellicht – om stil te vallen en nu eens eindelijk echt te kijken naar wat er gaande is. Geef je aan die oproep gehoor, dan staat je een hernieuwde gezondheid te wachten.

Corona: een wereldwijde wake-up-call

Ziekte is een uitnodiging om stil te vallen, een uitnodiging om te kijken naar wat er gaande is, een uitnodiging tot een andere manier van leven. Is het niet dat wat er nu wereldwijd gaande is?

O, er waren al wel wat signalen vooraf: terrorisme dat hand over hand toeneemt, vluchtelingen die van overal op ons afkomen, welvaartsziekten waar steeds meer mensen onder lijden, de opwarming van de aarde en alle andere milieukwesties, … De wereld staat in brand. Zoals het nu gaat, kan het niet verder.

En wij, we luisteren niet. We gaan maar door … tot corona ons overvalt. Van de ene dag op de andere valt de hele wereld stil. En in die stilte valt te horen welke richting het met de wereld én met ons eigen leven misschien wel uit wil gaan. Luister je even mee?

  • Misschien worden we uitgenodigd om te leven met minder haast en minder rush en minder stress, leven op een ‘Blijf in uw kot’-tempo, als het ware.
  • Of we horen de roep om weer tijd te maken voor onze maaltijden: zelf koken met verse producten, samen tafelen in alle rust, dankbaar zijn omdat we te eten hebben, …
  • Valt het ook jou op dat je weer meer contact maakt met de natuur? Je gaat veel meer wandelen of fietsen. De zon nodigt je uit om meer tijd buiten door te brengen. Je werkt in de tuin en je ziet de natuur weer tot bloei komen. Een rivier, een boom, een vogel, een bloem , een insect, … ze kunnen je opeens weer boeien.
  • Voor mij valt ook te horen dat ik misschien wel met minder toe kan komen dan ik dacht. Ik koop minder, leef wat meer ‘puur’, en dat spaart ook centen uit.

Een uitnodiging ook om anders met ziekte om te gaan

In deze coronacrisis zien we dat weinig jonge mensen ziek worden, maar dat het vooral ouderen zijn die sneuvelen. Het valt ook op dat chronisch zieke mensen veel gevoeliger zijn aan corona, ernstiger ziek worden en er ook vaker aan sterven. En juist dat vertelt mij dat wij met onze gezondheidszorg op een verkeerd spoor zitten.

  • Door het voortdurend onderdrukken van symptomen – diarree, koorts, een snotneus, hoofdpijn, … alles wordt met een pilletje geblokkeerd – geven wij ons lichaam niet de kans zich zelf tegen ziekte te leren verweren.
  • Met vaccinaties allerhande proberen we zelfs te voorkomen dat we nog ‘gewone’ ziektes krijgen. Ook hier wordt ons lichaam de kans ontnomen om voor zichzelf te leren opkomen. Ons immuunsysteem wordt slapend of sluimerend gehouden, het mag nooit eens op volle kracht aan het werk.
  • In onze gezondheidszorg wordt amper aandacht gegeven aan een gezonde levensstijl. Het immuunsysteem krijgt niet de juiste voeding, de juiste ontspanning, de juiste beweging, de juiste mindset, … om in tijden van nood voor ons in de bres te kunnen springen.
  • Te veel mensen lijken wel gezond, maar zijn dat niet. Ze slikken dagelijks medicijnen, en zijn dus chronisch ziek. Hun zelfgenezend vermogen kan niet optimaal werken, want ze blijven volharden in hun ziekmakende manier van leven én ze slikken vergif daar bovenop. Is het dan te verwonderen dat deze mensen meer vatbaar zijn voor een ziekte als corona?

Voor mij het is het duidelijk. Als onze gezondheidszorg niet een ommezwaai maakt, dan zal corona niet het laatste virus zijn dat ons zo onderuit haalt. En dus blijf ik ijveren voor ‘een nieuwe kijk op gezondheid’!

Dit artikel maakt deel uit van GEZONDHEID-WIJZER door Hilde Ryckewaert, Consulent Natuurlijke Gezondheidszorg. Wil jij ook tweewekelijks de GEZONDHEID-WIJZER in je mailbox krijgen, vul dan onderstaand formulier in. 

Het coronavirus: van angst naar vertrouwen

In mijn vorige blog – Het coronavirus en je immuniteit – schreef ik over hoe angst en stress je immuniteit op een veel lager pitje zetten en hoe juist dat je veel zwakker maakt tegenover dat agressieve coronavirus. Allemaal goed en wel, denk je nu misschien, maar wat doe ik eraan als ik wel in paniek schiet, als ik wel bang ben. Ben ik dan zomaar een vogel voor de kat?!?

Wel, juist daarom schrijf ik in deze coronatijden een tweede artikel. Vandaag schrijf ik over hoe je de weg kunt gaan van angst naar vertrouwen. Want inderdaad, die angst overvalt, zomaar, ook al wil je dat eigenlijk niet, en dan heb ik makkelijk zeggen dat je niet bang hoeft te zijn. Jij kunt er niks aan doen, jij hebt die angst niet onder controle.

Doen wat je kunt om gezond te blijven

Een eerste manier om de angst voor het coronavirus een beetje onder controle te krijgen, is doen wat jij nodig acht om je veilig te voelen. Misschien hou jij je heel sterk aan de regels die ons door de overheid worden opgelegd. Misschien vind jij houvast in het ontsmetten van je handen en van de dingen om je heen. Misschien vermijd jij alle contact met mensen buiten jouw kleine kring. Misschien ga je hamsteren omdat je hoopt dan alvast niks te kort te komen in die verplichte isolatie.

Als dit alles jou een beetje rust geeft, en wat minder stress, doe dan maar. Ik zou je echter wel willen vragen om daarbij ook telkens je eigen binnenwereld te bevragen. Geeft wat jij doet echt rust vanbinnen? Of maakt het op een rare manier de angst alleen maar groter?

Immers, de nodige voorzorgen nemen om niet ziek te worden, is erg verstandig in deze tijden – daarover schreef ik je zelf ook al in mijn vorige blog. Ik had het daar bijvoorbeeld al over het versterken van je immuniteit met gezonde voeding. Maar ook hier kan de balans doorslaan naar het creëren van nieuwe stress, nieuwe angst, nieuwe paniek, en ook dan komt je immuniteit in het gedrang.

Wegen naar meer vertrouwen

Als je nu dus met die angst om ziek te worden blijft zitten, dan is het goed om te werken aan meer vertrouwen. Dat wordt ook allemaal een beetje moeilijker nu ‘face-to-face-contact’ zo veel mogelijk vermeden moet worden.

Maar goed, wie zoekt, kan op internet mooie initiatieven vinden: meditatiegroepen, gebedsverbondenheid, relaxatiesessies, yoga en andere lichamelijke oefeningen. Misschien is het goed ons wat meer hierdoor te laten inspireren dan door die dagelijkse portie nieuws met weeral zoveel besmettingen en zoveel doden.

En dan zijn er beslist ook mensen die dat vertrouwen wél uitstralen. Verbind je met die mensen, per telefoon of via mail of zelfs gewoon maar in gedachten. Weet dat er mensen zijn die wel vertrouwen, en dat zelfs in jouw plaats doen, daar waar jij dat misschien niet meer / nog niet kunt.

Als jij iemand bent die wel dat vertrouwen voelt, dan zou ik je willen vragen dat vertrouwen ook uit te sturen, de wereld in. Dat kun je doen in gedachten, in meditatie of gebed. Dat kun je ook doen door angstige mensen in jouw buurt aan te spreken. Deel je vertrouwen, het wordt er alleen maar sterker door.

Bachbloesems helpen tegen angst

In de natuurlijke gezondheidszorg worden Bachbloesems ingezet, daar waar emoties uit balans zijn. Bachbloesems kun je vinden in natuurvoedingswinkels. Ik noem enkele Bachbloesems die kunnen helpen tegen verschillende elementen van angst, stress, niet tot rust kunnen komen:

  • Rock Rose: helpt tegen paniek, tegen het je helemaal overweldigd voelen door angst.
  • Mimulus: de bloesem die helpt bij een concrete angst, angst voor het coronavirus, bijvoorbeeld, maar ook angst om naar het ziekenhuis te moeten of angst om te kort te komen.
  • Red Chestnut: deze bloesem helpt als je vooral bang bent dat je dierbaren iets zal overkomen.
  • White Chestnut: helpt als je de gedachtenmolen maar niet stil kunt zetten, en daar bijvoorbeeld niet door kunt slapen. Piekeren is één van die dingen waardoor je juist niet tot rust kunt komen, en daar helpt deze bloesem dan weer tegen.
  • Crab Apple: is de bloesem voor mensen die gefixeerd zijn op al die kleine dingen van onreinheid. Het is de bloesem die je ervoor behoedt dat je voor de zoveelste keer al je deurklinken gaat ontsmetten.

Misschien heb je, wat betreft de Bachbloesems, hier voldoende aan. Mocht dat niet zo zijn, dan mag je contact met me opnemen of verwijs ik je door naar mijn collega’s gezondheidsbegeleiders. Die kun je vinden op onze website: Gezondheidsbegeleiders.

Vertrouwen vinden in je diepste zelf, want je naam is geschreven in de palm van Gods hand

Echt vertrouwen vind je echter pas in je diepste binnenste. Je moet het als het ware ‘ont-dekken’, want wellicht ligt het toegedekt onder alle valse zekerheden die wij onszelf hebben aangemeten: een dak boven ons hoofd, voldoende te eten elke dag opnieuw, een hoop materiële dingen die ons een veilig gevoel geven, verzekeringen allerhande, …

Dat is echter allemaal maar buitenkant. Echt vertrouwen vind je diep in je eigen binnenste, daar waar het raakt aan een vertrouwen in iets, in iemand, groter is dan je eigen kleine ikje. Diep vanbinnen kun je op het spoor komen van een vertrouwen dat staande blijft, tegen alle ziekte en stress en angst in. In woorden van geloof is dit ooit zo omschreven: ‘Ik hoef niet bang te zijn, niets kan mijn wezen raken, want mijn naam is geschreven in de palm van Gods hand!’

Dat vertrouwen wens ik ook jou van harte toe.

Dit artikel maakt deel uit van GEZONDHEID-WIJZER door Hilde Ryckewaert, Consulent Natuurlijke Gezondheidszorg. Wil jij ook tweewekelijks de GEZONDHEID-WIJZER in je mailbox krijgen, vul dan onderstaand formulier in. 

Het coronavirus en je immuniteit

Wat mij opvalt in deze hele coronacrisis is dat de adviezen die ons vanuit de overheid gegeven worden, allemaal gaan over een poging om het coronavirus buiten de deur te houden. Als het ons huis niet binnen kan, dan kan het zeker ons lichaam niet binnen.

Ik denk dat dit een utopie is. Ik ga ervan uit dat vroeg of laat het coronavirus mij of een van mijn dierbaren bereikt. En voor mij is dan dé vraag hoe ik, hoe wij ons daarop kunnen voorbereiden. Daarom dus ook van mij een schrijfsel over dit ‘nieuwe coronavirus’.

Voor ik eraan begin nog dit: Mocht je vragen of bedenkingen hebben, laat ze dan gerust weten. Normaal gezien schrijf ik tweewekelijks, maar als de nood zich aandient … en het onderwerp mij aangereikt wordt, dan schrijf ik graag nog wel een extraatje. En mocht je dit schrijven van mij als zinvol beschouwen, bezorg het dan met een gerust hart aan al wie jou dierbaar is.

Voila, dit gezegd zijnde … begin ik er maar aan!

Je innerlijke milieu en je immuniteit

In de klassiek Westerse geneeskunde is men er op uit om met medicijnen ‘het beestje’, in dit geval het coronavirus dood te maken. Dat is eigenlijk zowat de enige kijkrichting. En omdat dit met medicijnen gebeurt, is dat aan dokters voorbehouden. Daarom ook kan en mag onze regering ons hier niet verder helpen.

In de natuurlijke gezondheidszorg heerst een heel andere kijk op gezondheid. Daar gaan we ervan uit dat het van groot belang is waar ‘het beestje’ terecht komt. Komt het terecht in een al ziek lichaam – en velen zijn op onze dagen ziek, zij het dat de ziekte met medicijnen blijvend onderdrukt is – dan is de natuurlijke afweer tegen dat beestje eerder zwak. Ook als ons lichaam vervuild is of te weinig echt gevoed (met natuurlijke voeding boordevol vitamines en mineralen en andere vitale stoffen), is onze immuniteit niet optimaal.

En juist die afweer, die immuniteit is van uiterst groot belang. Ons lichaam is zo gecreëerd dat het in wezen zichzelf kan genezen. Als dat niet het geval was geweest, dan was de mensheid al in de oertijd uitgestorven. Dat dit niet zo was en nog steeds niet is, toont de kracht van ons zelfgenezend vermogen.

Hoe je immuniteit versterken?

Voor mij is dit nu de belangrijkste vraag: ‘Hoe kan ik mijn immuniteit zo versterken, dat het coronavirus mij niet klein krijgt?’

Ik ga ervan uit dat ik hoe dan ook besmet raak, en daar ben ik niet bang van. Als mijn immuniteit supersterk is, dan zal die besmetting mij misschien niet eens ziek maken, maar minstens zal ze in het verweer gaan tegen het virus zoals het hoort. Daar zet ik dan ook volop op in.

Dr. Fons Vanden Berghe en dr. Geert Verhelst, twee ‘dokters – docenten van De Levensschool’ in wie ik het volste vertrouwen heb, schreven hier al een duidelijk artikel over. Het verschijnt binnenkort in Bio Gezond, een tijdschrift dat via de biowinkels gratis verspreid wordt. Omdat zij dat zo duidelijk deden, doe ik hun werk hier niet over. Je krijgt van mijn een link naar het bewuste artikel.

Dr. Fons Vanden Berghe schreef ook een korter en zeer overzichtelijk artikel over wat je allemaal kunt doen. Het gaat dan om het versterken van je immuniteit met voeding en levensstijl:

  • Mijd hoogbewerkte en geraffineerde producten zoals suiker, frisdranken, kant- en klare voeding.
  • Zorg voor voldoende vitamine D: Ga in de zon. Eet vette vis, biologische boter en eitjes en ongezoete yoghurt.
  • Zorg voor voldoende vitamine A, want die maakt enerzijds je witte bloedcellen meer actief en versterkt de slijmvliezen, waarlangs het coronavirus binnenkomt: eet veel donkergroene, gele, oranje en rode groenten. Ook vette vis, eieren, boter en ongezoete yoghurt zijn toppers van vitamine A.
  • Zorg voor voldoende vitamine C: uit alle soorten groenten en fruit. Ben je ziek, neem dan een supplement van vitamine C.
  • Zorg voor voldoende zink en selenium: in rood vlees, vis, eieren en in pompoenpitten, zonnebloempitten en noten.
  • Neem bij griepsymptomen extra de ouderwetse vlierbessensiroop.

Wil je het hele artikel van dr. Fons Vanden Berghe lezen, stuur dan een mailtje naar hilde@gezondheid-wijzer.com en ik bezorg het je. Zelf voeg ik daar nog aan toe:

  • Zorg voor een goede nachtrust. Tijdens de slaap is je immuunsysteem het meest actief.
  • Blijf bewegen, want beweging houdt je fysiek fit. Tegelijk zorgt bewegen ervoor dat je stressniveau minder wordt.
  • Kom in de zon. Het coronavirus blijkt niet zo goed tegen de zon te kunnen. En zelfs als dat niet waar zou zijn, dan nog heeft de zon een bijzondere invloed op je humeur, op je welzijn, op je vitaliteit.

Over wat angst en stress met je immuniteit doen

Misschien wel het allerbelangrijkste wat ik je vandaag te vertellen heb, gaat over angst en stress en over hoe beiden je immuniteit onderuit halen. Maar om je dat duidelijk te maken, moet ik je meenemen naar oeroude tijden …

Wij, mensen, leven wel in de moderne wereld, maar onze lichaamssystemen zijn nog geen haar veranderd sinds de oertijd. Een oermens kende eigenlijk maar één soort stress: acute stress. Wij daarentegen leven quasi voortdurend in stress, en nu, in deze coronatijden, komt daar nog de angst voor het virus bovenop. We leven nu als het ware continu in angst en stress.

De acute stress van de oermens kwam op zijn pad in de vorm van een levensbedreigende tegenstander: een tijger, een leeuw, een panter, … Op het moment dat die oermens zo’n gevaar ontdekte, maakte zijn lichaam zich klaar om ofwel te vechten, ofwel te vluchten. En dan gebeuren een aantal dingen in het lichaam:

  • Je hart gaat sneller slaan en je ademt ook vlugger, want je lichaam heeft extra zuurstof en voeding nodig.
  • Je blik vernauwt zich, je gaat heel gefocust kijken.
  • Je bloedsuikerspiegel verhoogt.
  • Je bloeddruk verhoogt en je bloed maakt meer stollingsstoffen aan.
  • Je spieren krijgen volop energie.

Een aantal andere dingen worden daarvoor op een laag pitje gezet. Je immuniteit is er daar eentje van. Immers, als je belaagd wordt door een leeuw, doet een bacterie of een virus er even minder toe.

Dat is wat je nu ziet gebeuren. Mensen staan, door de dreiging van het coronavirus, in de stress en angst-modus. Ze zijn helemaal paraat om te vechten … ja, zelfs om een pak WC-papier. Wat ze niet beseffen, is dat juist daardoor hun immuniteit niet optimaal werkt. Angst is in deze tijden absoluut een slechte raadgever, als was het alleen al maar hierom.

Daarom is de allerbeste raad ik je vandaag kan geven om te zoeken naar manieren om de angst en de stress minder te maken. Dat kan met ademhalingsoefeningen, met een fikse wandeling, met yoga, met meditatie of gebed, met een goed gesprek, met Bachbloesems, … Het doet er niet hoe je het doet, zoek beslist jouw eigen unieke manier daartoe. Maar weet: hoe sterker je vertrouwen, hoe hoger je immuniteit!

Dit artikel maakt deel uit van GEZONDHEID-WIJZER door Hilde Ryckewaert, Consulent Natuurlijke Gezondheidszorg. Wil jij ook tweewekelijks de GEZONDHEID-WIJZER in je mailbox krijgen, vul dan onderstaand formulier in. 

Een fruit- en groentekuur

Vorige keer had ik het over een lenteschoonmaak, en in dat artikel beloofde ik je een vervolg. Ik zou je leren hoe je zelf een fruit- en groentekuur kunt houden. Wel, vandaag is het zover …

Als het goed zit, heb jij dus drie tot vijf weken ‘feestverlof’ in je agenda genoteerd. Het gaat erom dat jij je die hele tijd aan de kuur kunt houden, met zijn goede afbouw en zijn geleidelijke opbouw naar weer normaal voedsel. Het komt immers echt niet goed als je na een weekje alleen maar groenten en fruit in geringere hoeveelheden ineens een feestmaaltijd met aperitiefhapjes vol kaas, veel vis en vlees, romige sauzen en frieten of kroketten naar binnen kapt. Ik kan je verzekeren, dat wordt een nachtje ‘WC-pot’.

Tot slot, voor we er echt aan beginnen, nog dit: Het is bijzonder aan te raden om de hele tijd van je kuur, vanaf de eerste dag van de afbouw tot en met de laatste dag van de opbouw, een kuurdagboek bij te houden. Daar noteer je enerzijds in wat je precies eet en drinkt, hoeveelheden (ruw geschat) en tijdstippen waarop je eet inbegrepen. Anderzijds noteer je ook wat er met je gebeurt. Wat gebeurt er met je lichaam? Wat gebeurt er met je humeur? Waar krijg je last van? Wat voelt juist goed aan? Waar hunker je naar? Wat mis je helemaal niet? Van zo’n kuurdagboek kun je veel leren over je verslavingen en over voedsel dat jou eigenlijk niet zo goed bevalt.

De (lange) eerste dag

Op de eerste dag van de kuur gaat alle ‘junk’ eruit:

  • Genotsmiddelen zoals drugs, alcohol, sigaretten, koffie, zwarte thee.
  • Frisdranken, fruitsappen en alle andere dranken die geen water of kruidenthee zijn.
  • Alles wat suiker of zoetstoffen bevat: koekjes, taart, chocolade, …
  • Alle kant- en klare voedingsproducten, van pizza tot soep uit blik of brik, van chips tot lasagne. Jawel, de hele kuurperiode werk je met verse producten die jij of je huisgenoten zelf klaarmaken.

Een afzonderlijk woord moet gezegd over medicijnen. Zo’n fruit- en groentekuur haalt toxische stoffen uit je lichaam weg. Medicijnen voegen jammer genoeg toxische stoffen toe. Het zou dus het beste zijn als je tijdens de kuur ook zo weinig mogelijk medicijnen zou slikken. Echter, neem je medicijnen op doktersadvies, dan mag je die nooit zonder overleg met je arts stopzetten. Ben je dus van plan om een reinigingskuur te doen, bespreek dat dan in elk geval ook met je arts.

Een ander ding is het met medicijnen die je op eigen houtje slikt. Die laat je best voor de hele kuur in je medicijnenkastje. Accepteer de signalen die je lichaam je geeft (pijn, diarree, algehele malaise, …) als deel van de kuur. Weet dat deze ongemakken vanzelf overgaan in de mate dat de kuur vordert.

Die allereerste dag van je fruit- en groentekuur kan een gerokken dag, een lange eerste dag worden. Ik bedoel dat voor sommige mensen – mensen wellicht die nog heel veel van die ‘junk’ binnenkrijgen en zich misschien voor het eerst aan een reinigingskuur wagen – die eerste stap al zo groot kan zijn, dat er ineens al heel wat ongemakken optreden: hoofd- en gewrichtspijn, misselijkheid, braken en diarree, een wit beslagen tong, riekende adem, meer puistjes, een gevoelige lever, …

Liever blijf je bij deze eerste stap, desnoods de hele kuurperiode lang, dan te vlug over te schakelen naar het vervolg. Pas als je voelt dat je lichaam verder kan, zet je ook een volgende stap. Immers, zolang je lichaam reageert, is de reiniging bezig, en dat is goed!

Het vervolg van de afbouwperiode

Vanaf dag één begin je ook de hoeveelheid voedsel die je tot je neemt te verminderen. Dat doe je op verschillende manieren:

  • Eet langzamer en kauw langdurig op het voedsel dat je eet. Neem alle tijd om het voedsel ook helemaal te proeven. Zonder dat je het beseft, zorgt dit ervoor dat je minder eet. Het is immers zo dat er na 20 minuten vanzelf een verzadigingsgevoel optreedt. Eet je langzamer, dan komt dat gevoel voordat je maag helemaal vol zit.
  • Eet slechts drie keer per dag: ontbijt, middagmaal, avondmaal. Laat alle tussendoortjes wegvallen.
  • Als het gaat, eet dan bewust niet tot je je helemaal voldaan voelt. Dat lukt geleidelijk aan beter, want je maag past zich dag na dag een beetje meer aan aan die kleinere hoeveelheden.

Op de derde dag gaan vlees en vis en vleesvervangers eruit. Vlees en vis zijn sterk verzurende voedingsmiddelen, en bij een overdosis aan zuurvormend voedsel worden vaak restanten van die zuren opgestapeld in spieren en gewrichten. Doordat er minder zuren geproduceerd worden, krijgen die opgeslagen zuren nu de kans om los te weken. Dat kan tijdelijk wat extra last geven: hernieuwde gewrichtspijnen, hoofdpijn, vermoeidheid, sterk ruikende adem, donkere urine, diarree. Wat je in deze omstandigheden het beste kunt doen is dit te laten gebeuren. Drink vooral voldoende water, neem op tijd rust en leg regelmatig wat warmte op je leverstreek (net onder je ribben, aan de rechterkant).

Vanaf dag vijf schrappen we ook alle zuivelproducten uit het menu: geen melk, geen yoghurt of kaas, geen eieren of boter meer. Tot slot gaan op dag zeven alle granen én ook aardappelen eruit.

De eigenlijke kuurweek

Op dag zeven van de voorbereidingsweek begint dus de eigenlijke kuur. Ik geef je voor die één of twee weken nog enkele tips mee.

  • In principe mag je alle soorten groenten en fruit eten gedurende deze periode. Echter, sommige mensen hebben last als groenten en fruit in één maaltijd gegeten worden. Zelf eet ik het liefste ’s morgens één of twee stukken fruit en tijdens de andere maaltijden alleen maar groenten.
  • Zorg ervoor dat je maaltijden niet ‘saai’ worden. Ik merkte al dat het veel minder moeilijk is om alle ‘niet groenten en niet fruit’ weg te laten als ik zorg voor een variatie op mijn bord. Als je bijvoorbeeld zorgt voor wat rauwkost en twee soorten klaargemaakte groente, dan zien je hersenen dat veel makkelijker als een complete maaltijd, en dan komt er ook minder weerstand.
  • Gebruik bij je groentemaaltijden altijd wat vet: olijfolie (liefst biologisch en van eerste, koude persing) bij koude groenten, kokosolie (ook liefst van biologische kwaliteit) om je groenten in te stoven. Vet maakt immers dat de vitamines A, D, E en K beter doorheen de darmwand opgenomen kunnen worden. En vet geeft ook smaak aan je voedsel.
  • Experimenteer volop met verse en gedroogde kruiden om smaak toe te voegen aan je groenten. Gebruik liever geen kant- en klare bouillonblokjes, want die bevatten dan weer allerlei stoffen die in een kuurweek niet thuishoren. Zout mag, maar wel met mate.
  • Ook olijven, zongedroogde tomaten, kappertjes, zilveruitjes en augurken kunnen als smaakmakers gebruikt worden, op voorwaarde dat er geen suiker gebruikt is bij de bereiding ervan. Ook hier biedt een bioshop je de beste kansen op succes.

Normaal gezien ga je je tijdens deze periode steeds beter voelen. De grootste vervuiling is je lichaam uit, en nu komt volop energie vrij. Blijf voldoende water drinken, denk ook aan beweging in de vrije natuur, neem voldoende rust en ondersteun je lever regelmatig met warmte.

Ik geef je nog één belangrijk aandachtspunt mee voor deze fase van je reinigingskuur. Als je merkt dat je je na een maaltijd wat ongemakkelijk voelt, alsof wat je at niet zo goed verteert, ga dan na wat je hebt gegeten. Het zou wel eens kunnen dat iets uit je maaltijd voor jou niet zo’n goed voedingsmiddel is. Het gaat dan niet om een ‘slecht voedingsmiddel’, het is alleen dat jij het niet zo goed verdraagt. We spreken dan van intolerantie. En dat kan echt met om het even wel voedingsmiddel gebeuren. Ikzelf had het voor met appel. Zoals je ziet, het spreekwoord ‘An apple a day keeps the doctor away’ geldt voor mij dus niet.

En dan nu het moeilijkste: terug opbouwen naar ‘gewoon’

Deze periode hoort even lang te duren als de eigenlijke kuur. Eén week kuur vraagt om één week opbouw. Tien dagen kuur vragen om tien dagen opbouw. Twee weken kuur vragen om twee weken opbouw.

We bouwen ook op in de omgekeerde volgorde van de afbouw. Als eerste mogen dus granen en aardappelen er weer bij. Vervolgens komen de zuivelproducten aan de beurt. Daarna mogen ook vlees en vis en dat soort dingen er weer bij. En tot slot …

Ja, tot slot … mag misschien ook af en toe weer een beetje van die ‘junk’ erbij. Je begrijpt echter vast wel dat het niet de bedoeling is om al die dingen in dezelfde hoeveelheden als voorheen weer aan je menu toe te voegen. Kies uit deze groep wat je echt lekker vindt en dus af en toe nog eens wilt proeven. Laat definitief weg waar je geen nood meer aan hebt.

Bij de groep van vlees en vis raad ik je aan om meer te kiezen voor ‘zuivere’ voedingsmiddelen. Vermijd zoveel mogelijk de bewerkte producten. Laat bijvoorbeeld de fijne vleeswaren en vlees of vis verpakt in een chapelure-jasje uit je voedingspatroon weg.

Zuivel is niet voor iedereen goed verteerbaar. Dat zul je merken als je voor het eerst weer melk of kaas aan je voedingspatroon toevoegt. Blijven die lang op je maag liggen en krijg je er darmlast van, weet dan dat jij tot die groep mensen behoort die last hebben van lactose- of caseïne-intolerantie. Wees dan blijvend matig met deze dingen. En weet dat gefermenteerde melkproducten zoals yoghurt, platte kaas en kefir vaak makkelijker verteren.

Voeg je granen weer aan je menu toe, kies dan voor de volkoren granen. Zij bevatten meer voedingsstoffen dan de verarmde geraffineerde granen. Krijg je last bij het eten van granen, dan kan er sprake zijn van een intolerantie voor gluten. En wat betreft de aardappelen, ik hoop dat je gemerkt hebt dat je eigenlijk best zonder kunt. Leer van nu af aardappelen zien als één van de mogelijke groenten, en die lang niet meer elke dag te eten.

Doorheen het opnieuw toevoegen van al deze dingen mag je geleidelijk aan ook de hoeveelheid voedsel weer een beetje normaliseren. Echter, niet alles hoeft er weer bij, wellicht at je voordien echt toch wel wat te veel …

Graag toch een beetje ondersteuning van buitenaf?

Je leest het, echt moeilijk is zo’n fruit- en groentekuur niet. Toch kunnen er momenten komen waarop je graag wat ondersteuning krijgt. Misschien durf je er in je eentje niet aan te beginnen. Misschien voel je je op bepaalde dagen wat minder goed en begin je te twijfelen of die kuur wel zo’n goed idee voor je was. Misschien heb je toch nog vragen of wil je gewoon je ervaringen delen.

Bij al deze dingen kan een gezondheidsbegeleider met ervaring in het begeleiden van reinigingskuren je verder helpen. Daarom hier nog even een verwijzing naar de site van de Gezondheidsbegeleiders. Mij zul je daar helaas nog niet op vinden … want ik moet eerst nog een paar uur stage lopen, maar daar wordt aan gewerkt!

Lenteschoonmaak

Er was een tijd waarin elke huisvrouw tegen Pasen een lenteschoonmaak deed. Ik weet niet of jij dat nog doet, maar ik helaas niet meer. Bij mij komt zo’n uitgebreide schoonmaak eerder ergens in de grote vakantie, na de eventuele werken die ik in huis wilde doen. Pas daarna maak ik het hele huis weer schoon, zodat het er weer een jaartje tegen kan …

Nu denk jij waarschijnlijk: dit is toch een website in verband met gezondheid. Wat heeft een lenteschoonmaak in hemelsnaam van doen met gezondheid? Wel, ook je lichaam vraagt om schoonmaak, en inderdaad, de lente is een ideale periode daarvoor!

Lenteschoonmaak voor je body

Geloof het of niet, maar net zoals het gaat in je huis, gaat het ook in je body. Ongemerkt blijft hier wat liggen en daar stapelt zich iets op en op nog een andere plek kom je helaas zo weinig aan poetsen toe … tot er uiteindelijk te veel ‘vuil’ blijft liggen. Plots zie je, voel je, merk je dat er iets moet gebeuren.

Bij je lichaam begint het met een zekere vermoeidheid die niet overgaat, met een paar kilo’s die erbij geslopen zijn, met een pijntje hier en daar, met een klacht die maar aansleept. Ook de winterblues en de voorjaarsmoeheid zijn in wezen tekenen aan de wand dat er vervuiling is opgetreden.

Nu vraag jij je wellicht af waar die vervuiling vandaan komt. Wel, ons lichaam is een ‘fabriek’ die voedsel omzet in energie. Daarbij worden vanzelfsprekend ook afvalstoffen geproduceerd. Als alles gaat zoals het hoort, zouden die afvalstoffen dag na dag afgevoerd moeten worden, via uitademing, stoelgang, urine, transpiratie, huidschilfers, talg, oorsmeer, … Vrouwen hebben zelfs een extra uitlaatklep: de maandelijkse menstruatie.

Soms echter is er meer nodig dan dat. Dan krijg je huiduitslag of puistjes of zweren of een loopneus of tranen die zomaar komen of diarree of super donkere urine. Het gaat allemaal om extra uitscheiding van toxines. En soms is ook dat nog niet genoeg. En dan wordt het teveel aan toxines ‘tijdelijk’ opgeslagen in ons lichaam. Het lichaam is wijs en doet dat op de minst schadelijke plekken: in onze vetcellen, in onze gewrichten, in onze spieren.

Op onze dagen komt het vuil lang niet alleen meer van ons eigen metabolisme. Wij krijgen nogal wat toxische stoffen binnen via onze omgeving: we ademen vuile lucht en fijn stof, we drinken toch niet helemaal zuiver water, we eten pesticiden en bewaarmiddelen en kleurstoffen en smaakmakers, we behandelen ons huis en onze huid met chemische reinigers, we slikken medicijnen, enzovoort, enzovoort, enzovoort.

Je begrijpt dat wij dagelijks helaas veel meer toxische stoffen binnenkrijgen dan we op een etmaal weer kwijtraken. Het gevolg daarvan is dat we met z’n allen geleidelijk aan dikker, moeër, zieker worden. En juist daar kan zo’n lenteschoonmaak wonderen verrichten.

Allemaal goed en wel, maar hoe begin je eraan?

Wel, vandaag schets ik je de grote trekken. In een volgende blog ga ik hier veel dieper op in, zodat je zelf aan de slag kunt met een matige reinigingskuur. Ik begeleid je dan naar een groenten- en fruitkuur.

Wil je straffer aan de slag – met een sapkuur of een echte vastenkuur – dan raad ik je aan om je te laten begeleiden. Dat kan individueel, bij een gezondheidsbegeleider met ervaring met vastenkuren. Dat kan in groep, in een georganiseerd initiatief. Google je maar eens op ‘sapkuur’ of ‘vastenkuur’. Je vindt vast wel iets.

Maar goed, wil je een reinigingskuur doen, dan is het eerste wat je moet doen ‘tijd vrijmaken’. Je hebt minstens drie weken nodig waarin je geen verplichtingen hebt wat betreft eten. Geen feestjes dus, geen bruiloften, geen kroegentochten of kaas- en wijnavonden of wat dan ook. Wil je de eigenlijke kuur twee weken laten duren, dan heb je vijf weken ‘feestverlof’ nodig. Het klinkt misschien gek, maar het allerbelangrijkste om je kuur te doen slagen, is de planning van deze kuur in je agenda.

Dat plannen heeft een tweede voordeel. Je kiest er dan als het ware nu al voor om ‘dan’ te investeren in je gezondheid. Je programmeert daardoor je mindset op iets positiefs, nl. het winnen van gezondheid. Je plant het niet in als iets negatiefs, nl. het tijdelijk niet meer alles mogen eten. Die positieve kijk is van het allergrootste belang. Als jij ervan overtuigd bent dat je jezelf ermee tekort doet, dan zal die kuur zijn gezondheidsbevorderende doel missen. Als jij er echter van overtuigd bent dat je iets doet wat goed voor je is, dan zul je er ook de positieve gevolgen van ervaren: je zult je – na een moeilijke beginfase – fitter gaan voelen, je zult beter slapen, je zult wat kilo’s kwijtraken, …

Zo’n reinigingskuur bestaat telkens uit drie delen:

  • De eerste week ga je afbouwen. Dat wil zeggen dat je geleidelijk aan alles uit je voedingspatroon weglaat wat niet tot het kuurvoedsel behoort. Dit is een heel belangrijke fase en het is ook de lastigste fase. Doe je dit goed, dan zorg je ervoor dat je minder last krijgt van hongergevoel, van misselijkheid, van hoofdpijn, van algehele malaise … Wie deze geleidelijke afbouw van voedsel niet doet, loopt heel veel kans op een zogenaamde ‘vastencrisis’. En ik kan je garanderen, die wil je beslist vermijden!
  • De tweede en eventueel ook derde week doe je dan de eigenlijke kuur. Dat kan een fruit- en groentenkuur worden. Dan eet je tijdelijk alleen maar fruit en groenten, in kleinere hoeveelheden. Het kan ook een sapkuur worden. Dan lepel je alleen maar een paar keer per dag een glaasje groenten- of vruchtensap naar binnen. Het kan ook een echte vastenkuur worden. Dan laat je even alle voedsel voor wat het is. Je drinkt alleen water en kruidenthee. En daar doe je het dan mee. Die laatste twee vragen extra begeleiding, zeker als je ze voor de allereerste keer doet. Aan een fruit- en groentenkuur mag je je, na wat extra uitleg in een volgende blog, in je eentje wel wagen.
  • In de laatste week / weken van de kuur ga je terug opbouwen, naar een nieuw en gezond eet- en leefpatroon. Als het goed ging, ben je in de afgelopen weken afgekickt van toch wel wat ongezonde gewoontes. Misschien rookte je of dronk je te veel alcohol, misschien snoepte je toch wel wat te veel, misschien was je voortdurend aan het snacken, zonder zelfs maar te beseffen dat je aan het eten was. Je begrijpt dat het de bedoeling is de meest ongezonde gewoontes definitief uit je leef- en eetpatroon te weren.
    Men zegt wel eens dat de opbouw na een kuur even lang hoort te duren als de kuur zelf. Dat betekent dat, als je twee weken bezig was met je fruit- en groentenkuur, je ook twee weken de tijd moet nemen om geleidelijk aan weer te wennen aan een normaal eetpatroon. In ieder geval gaat het erom dat je niet ineens weer gaat overeten. Daarom moet je tijd nemen om van ‘kuur’ weer over te schakelen op het nieuwe ‘normaal’.

Zin om het zelf ook eens te proberen? Over twee weken krijg je van mij veel meer praktische informatie. Wat je nu al kunt doen, is het plannen van die drie of vijf weken ‘feestverlof’ in je agenda.

Dit artikel maakt deel uit van GEZONDHEID-WIJZER door Hilde Ryckewaert, Consulent Natuurlijke Gezondheidszorg. Wil jij ook tweewekelijks de GEZONDHEID-WIJZER in je mailbox krijgen, vul dan onderstaand formulier in. 

%d bloggers liken dit: