Blog

GEZONDHEID-WIJZER bij hoge bloeddruk

Een hoge bloeddruk wordt aanzien als een stille doder.
Terecht, wellicht …
Je bent je nergens van bewust, je voelt je kiplekker, en plots … word je geveld door een hartinfarct. Als het lot het kwaad met je wil, overleef je dat hartinfarct niet. En dat terwijl je niet eens wist dat er je iets mankeerde.

Een normale en een hoge bloeddruk

Het hart is een pomp, die het bloed het hele lichaam rondpompt. Het is immers de bedoeling dat elke plek in ons lichaam voortdurend van zuurstof- en voedingsrijk bloed wordt voorzien en dat afvalstoffen en koolzuurgas (CO2) afgevoerd worden. Om het bloed het hele lichaam rond te krijgen, moet het hart met een zekere druk pompen, de befaamde bloeddruk.

Bij het meten van de bloeddruk bekom je twee cijfers: de maximale druk of systolische druk en de minimale druk of diastolische druk. Een normale bloeddruk ligt tussen 110/70 (lees: honderdtien over zeventig) en 140/90 mm kwikdruk. Waarden tussen 140/90 en 160/95 wijzen op een matig hoge bloeddruk en boven 160/95 spreken we van een echt hoge bloeddruk.

Over de oorzaken van een hoge bloeddruk

In de natuurgeneeskunde gaan we altijd op zoek naar de oorzaak van een klacht, want alleen als je de oorzaak aanpakt, kun je de klacht ook werkelijk genezen. Als we naar de oorzaak van een hoge bloeddruk zoeken, komen we verschillende leefstijlfactoren op het spoor: een onvolwaardige voeding, roken, overgewicht, stress, een gebrek aan beweging, overmatig gebruik van koffie, thee, zout en medicijnen kunnen een rol spelen. Willen we dus op natuurlijke wijze iets aan een hoge bloeddruk doen, dan moeten we deze dingen in positieve zin proberen te beïnvloeden.

Mogelijke gevolgen van een hoge bloeddruk

In veel gevallen veroorzaakt een hoge bloeddruk geen klachten. Daarom is ze ook zo gevaarlijk. Ze kan immers plots tot een hartinfarct leiden. In andere gevallen doen zich wel klachten voor. Het kan dan gaan om hoofdpijn, nekpijn, hartkloppingen, kortademigheid, duizeligheid of gezichtsstoornissen. Omdat deze klachten echter niet alleen bij een hoge bloeddruk voorkomen, maar ook bij andere kwalen, is een regelmatige controle van de bloeddruk een belangrijke maatregel.

Waar schuilt het gevaar?

Wel, bij een hoge bloeddruk moet het hart sterker pompen om het bloed het hele lichaam rond te sturen. Als de hoge bloeddruk blijft aanhouden, kan dit leiden tot uitputting van de hartspier. Men spreekt dan van hartinsufficiëntie of hartfalen.

Een voortdurend hoge bloeddruk eist ook zijn tol op de bloedvatwanden. Vooral een hersenbloeding is dan een van de gevreesde gevolgen. Ook andere bloedvaten kunnen beschadigd raken, en op die manier ontstaat atherosclerose of aderverkalking. Dit kan op zijn beurt opnieuw leiden tot een hartinfarct, maar ook tot een verminderde doorbloeding van om het even welk orgaan in ons lichaam. Je begrijpt dat de klachten zich dus zowat overal kunnen laten voelen.

Adviezen uit de natuurlijke gezondheidszorg

  • Laat de diagnose niet afhangen van een éénmalige meting bij de arts. Spanning verhoogt immers de bloeddruk. Zo kan de stress van een doktersbezoek je een hogere bloeddruk bezorgen dan normaal. Beter is het de bloeddruk ook thuis te meten, op verschillende momenten van de dag én in ontspannen toestand. Zo krijg je een juister beeld van je bloeddruk.
  • Zorg dagelijks voor minstens een half uurtje lichaamsbeweging, het liefst in de frisse buitenlucht. We denken vooral aan wandelen, joggen en fietsen. Ook andere matige lichaamsbeweging heeft een positieve invloed op de bloeddruk.
  • Het is van belang om er bij overgewicht voor te zorgen dat je afvalt. Er is immers een duidelijk verband tussen overgewicht en hoge bloeddruk.
  • Roken is een grote boosdoener. Stoppen met roken kan dan ook wonderen verrichten.
  • Probeer stress te vermijden. Neem voldoende rust, ga aan de slag met ontspanningsoefeningen en relaxatietechnieken.
  • Zorg voor een goede nachtrust.
  • Zorg voor een gezonde voeding.

Een gezonde voeding bij hoge bloeddruk

Van de huisarts zul je bij hoge bloeddruk wellicht enkel te horen krijgen dat je zoutarm moet eten. Toch is zout niet de enige en absolute boosdoener. Vanuit de natuurlijke gezondheidszorg krijg je als eerste advies meer groenten te eten. Daarmee voeg je veel kalium aan de voeding toe, en het is vooral de balans tussen natrium (zout) en kalium die van belang is. Niet een overmaat aan zout, maar veeleer een gebrek aan kalium zorgt voor een hoge bloeddruk. Matig dus wel een beetje je zoutinname, maar vermeerder vooral je kaliuminname.

Kies onder de groenten volop voor groene bladgroenten en voor rode biet. Dagelijks een glaasje rode bietensap kan een wereld van verschil maken. Rode biet brengt enerzijds veel kalium aan, maar anderzijds ook stikstof. Stikstofmonoxide doet de bloedvaten ontspannen, waardoor de druk vanzelf minder wordt.

Vermijd vooral een teveel aan suiker. Suiker is een echte oorzaak van hoge bloeddruk, zout is dat niet. Door zout te beperken, verlies je wat vocht. Door het vochtverlies is er minder bloed in de bloedvaten aanwezig en verlaagt druk natuurlijk wat. Suiker geeft daarentegen een hoge bloedsuikerspiegel, en via de hersenen zorgt dat voor meer stress. Stress is een echte en rechtstreekse oorzaak van een hoge bloeddruk.

Ook een teveel aan fructose – uit suiker maar ook uit suikervervangers – is een oorzaak van hoge bloeddruk. Door een teveel aan fructose neemt het aantal vrije radicalen toe, die o.a. de bloedvaten beschadigen. Dit doet aderverkalking ontstaan, waardoor de doorgang doorheen de bloedvaten steeds kleiner wordt, met als gevolg een steeds hogere bloeddruk.

Beperk daarnaast ook alcohol, cola, koffie, zwarte thee en chocolade. Er is bij al deze voedingsmiddelen een duidelijke relatie met hoge bloeddruk aangetoond.

Wie de moed heeft om zijn voeding in deze zin aan te passen, kan een hoge bloeddruk beslist een heel stuk naar beneden brengen. En dat zorgt absoluut voor een betere algemene gezondheid.

 

Dit artikel maakt deel uit van GEZONDHEID-WIJZER door Hilde Ryckewaert, Consulent Natuurlijke Gezondheidszorg. Wil jij ook tweewekelijks de GEZONDHEID-WIJZER in je mailbox krijgen, vul dan onderstaand formulier in. 

GEZONDHEID-WIJZER bij eczeem

Is er iets dat zachter is dan de huid van een pasgeboren baby? Is er iets dat meer kwetsbaar is dan diezelfde huid van de baby? Je ziet het dan ook makkelijk gebeuren bij baby’s en kleine kinderen, dat de huid ontstoken raakt: luiereczeem, eczeem in de huidplooien zoals knieën of ellebogen, eczeem in het gezicht of op het hoofd. Eczeem is echter niet alleen een kwaal bij kinderen, ook volwassenen kunnen last krijgen van vormen van huiduitslag die aan eczeem doen denken.

Eczeem is een verzamelnaam voor een diversiteit aan huidaandoeningen. Vaak voorkomende symptomen zijn jeuk, roodheid, schilfering en soms ook bultjes of blaasjes op de huid. We onderscheiden een aantal soorten eczeem:

  • Atopisch of constitutioneel eczeem: een of andere allergie is hier de oorzaak van. Vaak is er sprake van een zekere erfelijkheid. In families waar atopisch eczeem voorkomt, vind je ook vaak astma, hooikoorts of netelroos. Voorkeursplaatsen voor dit soort eczeem zijn het gezicht, de hoofdhuid, de elleboog- of knieplooien, achter de oren of op de handen.
  • Contacteczeem: ontstaat in reactie op een product waar de persoon in kwestie geleidelijk aan overgevoelig voor geworden is. Je ziet dit soort eczeem dan ook meestal pas in of na de puberteit ontstaan. Het kan hierbij gaan om een reactie op parfum, zeep, detergent, een crème of zalf, metaal (vb. nikkel, zilver, …), een plant, een stof (vb. nylon, rubber, …). Dit uit zich meestal in eczeemplekken ter grootte van een muntstuk op een plek die wel vaker contact heeft met het product waarvoor men overgevoelig geworden is. Ook beroepseczeem, zoals bakkerseczeem, kapperseczeem of metselaarseczeem, behoort tot deze categorie. Door het veelvuldig contact met bepaalde irriterende stoffen worden deze mensen na verloop van tijd overgevoelig en ontwikkelen ze contacteczeem.
  • Craquelé-eczeem of asteatotisch eczeem: eczeem met droge schilfering die ontstaat door uitdroging. De huid kan in dit geval nog onvoldoende vocht vasthouden, waardoor de droge schilfering ontstaat. Dit soort eczeem zie je vooral bij oudere mensen.

Onze huid: afscheiding tussen binnen en buiten

Ik leef ‘binnen’, dat wil zeggen: ‘wie ik ben’ wordt afgescheiden van ‘wie ik niet ben’ door middel van mijn huid. Mijn huid is de grens, en die is van mij. Via mijn huid kan ik contact maken met wat buiten mij ligt. De huid is dan ook een heel gevoelig orgaan:

  • Ik ervaar de omgevingstemperatuur, ik voel warmte en koude.
  • Ik kan contact maken met dingen, planten, dieren, mensen, en dat contact kan ik als aangenaam of onaangenaam ervaren.
  • Pijnprikkels op de huid vertellen me dat ik iets wat aan mij gebeurt als ‘niet goed’ ervaar.
  • Mijn huid vertelt mijn omgeving een en ander over wat ik vanbinnen voel: ik kan blozen omdat ik denk aan iets, angst maakt mijn huid bleek en koud, mijn huid wordt klam als ik me niet op mijn gemak voel, van sommige dingen krijg ik kippenvel of lopen de rillingen me over de huid, …

Als mijn huid dus klachten geeft, dan heeft dat wellicht te maken met een disbalans tussen ‘binnen’ en ‘buiten’. Het kan dat ik het contact met wat buiten mij ligt als ziekmakend ervaar. Contacteczeem is daar een duidelijk voorbeeld van. Mijn huid reageert dan op bepaalde stoffen, omdat ik die stoffen beter niet (meer) binnen krijg. Ook huidcontact dat ik als onaangenaam ervaar of gemis aan aangenaam huidcontact kan hierdoor reële huidklachten geven. Het kan ook dat binnen in mij een zekere vervuiling ontstaan is, die nu via de huid naar buiten breekt. Ik loos dan een teveel aan toxische stoffen via de huid. Ook hier ontstaat, door een tijdelijk teveel aan toxische stoffen ter hoogte van de huid, een ontsteking die wij eczeem noemen.

De huid als een derde nier

Inderdaad, onze huid wordt wel eens onze derde nier genoemd. We hebben allemaal een fantastisch systeem in ons lichaam dat ervoor zorgt dat het binnenin gezond en proper blijft. En dat is nodig, want we kunnen niet vermijden dat er zich toxische stoffen binnenin ons lichaam bevinden. Enerzijds komen die het lichaam binnen via voeding, ademhaling, huidcontact met ziekmakende stoffen, … Anderzijds worden die in ons lichaam zelf gevormd tijdens de stofwisseling in onze cellen. Als zuurstof en voedsel verbranden, ontstaan energie, water en … afvalstoffen. Ook die afvalstoffen kunnen zorgen voor een overload aan toxische stoffen.

Nu is het van levensbelang dat die toxische stoffen, waar ze ook vandaan komen, ons lichaam weer uit kunnen. Daartoe zijn een aantal natuurlijke mogelijkheden voorzien:

  • via de lever, die toxische stoffen omzet in uitscheidbare stoffen
  • via de darmen, in de stoelgang
  • via de nieren, in de urine
  • via de longen, in de uitademing
  • via de huid, in transpiratie, talgvorming, schilfering

Als uitscheidingsorgaan is de huid zo belangrijk dat ze wel eens een derde nier genoemd wordt.

Als nu het lichaam binnenin te sterk vervuild is, dan kan het wel eens gebeuren dat de huid zoveel toxische stoffen uit te scheiden krijgt, dat ze er zelf wat last van ervaart. De huid raakt dan ontstoken door de ziekmakende stoffen die via de huid geëlimineerd worden, en die ontsteking noemen we eczeem.

Eczeem onderdrukken met cortisonezalf is geen goed idee!

Weet je, eigenlijk is dit laatste een positief gegeven. Dat toxische stoffen je lichaam verlaten, behoedt je voor heel wat mogelijke ziektes. Het is een teken dat je zelfgenezend vermogen werkt. Je lichaam weet wat het beste voor je is. Het verkiest eczeem boven verdere vergiftiging van je lichaam. Je zelfgenezend vermogen weet immers dat huidklachten veel minder levensbedreigend zijn dan vb. gewrichtsklachten of hartklachten of problemen met de hersenen.

Als we nu huidklachten als eczeem gaan onderdrukken, en dat wordt in de reguliere geneeskunde standaard gedaan met cortisonezalf, geven we in wezen aan ons lichaam het signaal dat de toxische stoffen niet naar buiten mogen. Door de cortisonezalf houden we het vergif binnen. Vandaar ook dat we langdurig (tot zelfs blijvend) cortisonezalf moeten smeren. Van zodra we daarmee ophouden, ziet het lichaam zijn kans schoon om toch weer wat toxische stoffen te lozen … met opnieuw eczeem, … zelfs misschien nog wat sterker dan voorheen.

Na jarenlang volgehouden smeren van cortisone-zalf kan het wel eens gebeuren dat de eczeem echt verdwijnt. Echter, heel vaak zie je dan dat zo iemand astma ontwikkelt. De ‘ziekte’ is dan eigenlijk ernstiger geworden. Het is niet meer de huid, maar de slijmvliezen van het ademhalingsapparaat die nu het eliminerende werk moeten doen. Op die manier ontstaat een negatieve spiraal: astma zal onderdrukt worden met cortisone-pufs … waardoor na verloop van tijd gewrichtsontsteking kan ontstaan, die op zijn beurt behandeld zal worden met cortisone-inspuitingen. Vervolgens raakt het hart aangetast, en daarna de hersenen. Hierop volgt jammer genoeg … de dood!

Tips bij eczeem uit de natuurlijke gezondheidszorg

We kunnen dus beter een andere weg kiezen:

  • Elimineer zo veel mogenlijk het contact met de buitenwereld dat zorgt voor ontsteking. Ga op zoek naar de stoffen waar jij allergisch voor bent en vermijd het contact daarmee. Ga ook op zoek naar de aanraking (of het gebrek daaraan) dat je ziek maakt en breng daar verandering in.
  • Zorg ervoor dat minder toxische stoffen je lichaam binnenkomen. Een gezonde voeding met veel bio-groenten en -fruit, volle granen (vooral de glutenvrije soorten zoals quinoa, volle rijst of gierst), noten en zaden, vette vis en zuiver biovlees kunnen hier wonderen doen.
  • Vermijd kleur-, geur-, smaak- of bewaarstoffen in voeding. Vermijd vergiftiging door wat je inademt of door wat je op je huid smeert.
  • Vermijd voedingstoffen waarvoor je intolerant of allergisch voor bent.
  • Help de huid bij zijn uitscheidende taak door het droog borstelen van de huid, door wisseldouches, door sauna.

Als er al eczeem is, kunnen volgende middelen helpen:

  • Klei op de huid bevordert in sterke mate de ontgifting via de huid. Je kunt een kleibad nemen als je huid op meerdere plaatsen aangetast is. Bij een meer lokale aantasting kun je gebruik maken van kleikompressen. Klei zuigt alle onreinheid uit de huid, maar heeft ook een verdrogend effect. Bij een vette huid is dit juist goed, maar bij een droge huid gebruik je na het kleibad best een voedende olie.
  • Goudsbloem- of calendulazalf is een goede verzorgende zalf voor de huid. Hiermee ondersteun je de regeneratie van de huid zonder de uitscheiding van toxische stoffen te belemmeren. Ook kokosolie en zoete amandelolie zijn goede voedende oliën.

Tot slot nog dit: wees lief voor je huid. Wees dankbaar om wat je huid je wil vertellen. Bekijk je huidklachten niet als een last, maar als een bron van genezing. Wedden dat je huid je erom zal belonen?

 

Dit artikel maakt deel uit van GEZONDHEID-WIJZER door Hilde Ryckewaert, Consulent Natuurlijke Gezondheidszorg. Wil jij ook tweewekelijks de GEZONDHEID-WIJZER in je mailbox krijgen, vul dan onderstaand formulier in. 

Een andere kijk op ziekte

Of het nu een verkoudheid is of griep, een depressie of dementie, diabetes of kanker, ziekte mag op onze dagen nauwelijks nog bestaan. Via vaccinatie proberen we ziekte te voorkomen, en als ziekte toch doorbreekt, worden de symptomen ervan zo vlug mogelijk en liefst met grove middelen onderdrukt. Jammer genoeg maakt ons dat als individuele mens steeds zwakker, en als maatschappij steeds zieker. Nu al swingen de ziekteverzekeringskosten de pan uit, en voor we twee generaties verder zijn, wordt de gezondheidszorg die we nu kennen onbetaalbaar. Een andere kijk op ziekte dringt zich als vanzelf op …

Symptomen onderdrukken resulteert niet in gezondheid

Ons hele model van gezondheidzorg is in wezen gebaseerd op het onderdrukken van lastige of pijnlijke symptomen. Ik hoest, dus ik krijg een hoestonderdrukkend middel. Ik heb koorts, dus ik neem een koorstwerend middel. Ik heb last van ontstekingen, waar dan ook in mijn lichaam, en men schrijft me ontstekingsremmers voor. Diabetes, een te hoge bloeddruk of cholesterol, depressie of andere mentaal-emotionele klachten, overal bestaat wel een pilletje, een drankje of een injectie voor.

Heel vaak pakken we hierbij niet de oorzaak van de ziekte aan. We gaan enkel aan de slag met hoe de ziekte zich uit. Ik maak even een vergelijking met een of ander mankement in een auto. Stel dat bij het rijden een waarschuwingslampje gaat branden. Jij gaat naar de garagist … en die knipt enkel het draadje door dat het lampje verbindt met het probleem in de wagen. Geen zinnig mens en al zeker geen garagist gelooft toch dat het probleem hiermee opgelost is?

Met onze gezondheid doen we dat wel, altijd weer opnieuw. We onderdrukken pijn, koorts, ontsteking, diarree, een hoge bloeddruk, cholesterol, suiker in ons bloed, … en we gaan ervan uit dat daarmee het probleem opgelost is. Dat het niet zo is, valt heel eenvoudig te bewijzen. Als we de medicijnen, die we vaak voor de rest van ons leven moeten slikken, achterwege durven laten, komen de klachten terug, vaak nog heviger dan voorheen. Levenslang medicijnen slikken is dus in wezen levenslang ziek zijn.

Het lichaam geneest zichzelf

Als we nu eens anders naar ziekte zouden kijken …

Als we nu eens een symptoom zouden zien als een manier van ons lichaam om ons duidelijk te maken dat we verziekend bezig zijn. Elk symptoom vraagt om verandering. We worden uitgedaagd om anders en dus gezonder te gaan eten, we worden geveld zodat we wel moeten rusten, we worden uitgenodigd om ons de dingen niet al te veel aan trekken, of misschien wijst ziekte ons wel de weg om meer de dingen te gaan doen die echt bij ons passen.

Als we op die manier naar ziekte kijken, is ziekte niet langer een last, maar veeleer een uitnodiging. En van zodra wij op die uitnodiging ingaan, zijn we niet langer ziek, maar ‘in genezing’. Dat is waar op elk niveau van ons bestaan: fysiek, emotioneel, mentaal en spiritueel.

Op fysiek vlak geeft elke ziekte ons immuunsysteem een boost. Telkens wij door bacteriën of virussen belaagd worden, gaat ons lichaam zelf in het verweer. Ons zelfgenezend vermogen draait op volle toeren. En telkens het een overwinning behaalt, worden wij een stukje meer weerbaar.

Ook op emotioneel vlak is dat zo. We groeien veel meer van door ons verdriet heen te gaan en manieren te vinden om ermee om te gaan, dan door negatieve gevoelens te onderdrukken met psychofarmaca. Een huilbui, een goed gesprek, een arm om je heen, helpen je door je verdriet heen, medicatie doet dat niet. Ook andere emoties uiten we beter dan we ze onderdrukken. Enkel onderdrukte emoties kunnen ons ook fysiek ziek maken.

Ziektes zoals stress en burnout zijn vaak een uitnodiging om vastzittende denkpatronen los te wrikken en andere wegen te gaan. Vaak denken wij dat ons huis er piekfijn uit moet zien, dat we altijd lief moeten zijn, dat we alles van onszelf moeten geven in een job die misschien niet echt bij ons past, dat we moeten voldoen aan de eisen van de maatschappij of van de mensen rondom. Ziekte kan deze denkpatronen op z’n kop zetten, en ook dat brengt ons in een gezondheid bevorderende beweging.

En tot slot heeft ziekte ons ook altijd iets te vertellen over hoe wij in het leven staan. Doen we wel de dingen die echt bij ons passen? Houden we wel van onszelf, onvoorwaardelijk? Accepteren we ook van harte wat we ‘onze kleine kantjes’ noemen? Als ziekte ons hier op juistere wegen brengt, spreken we van spirituele groei en van heling.

Dit alles kan echter alleen maar gebeuren als we ziekte niet langer zien als een te onderdrukken last, maar als kans tot genezing, tot groei, tot heling. En dat kunnen we het beste in gang zetten door onszelf niet langer als ‘ziek’ te beschouwen, maar als ‘in genezing zijnde’.

Is er dan geen plaats meer voor klassieke geneeskunde?

Toch wel!

Onze klassieke Westerse geneeskunde mag dan al niet goed zijn in het omgaan met chronische welvaartsziektes, op het vlak van acuut levensreddend optreden is ze beslist de allerbeste. Een paar voorbeelden, en dan begrijp je het direct:

  • Bij een zwaar ongeval laat ik mij het liefst zo vlug en accuraat mogelijk helpen door een Westers medisch team. Het geeft mij de beste kans op overleven, en wellicht ook op een goede revalidatie.
  • Als ik een hartaanval doe, is het geen goed idee om alleen maar mijn zelfgenezend vermogen aan het werk te zetten. Medicatie en misschien zelfs operatie zijn dan acuut nodig. Maar als ik na herstel mijn manier van leven niet aanpas, loop ik over niet al te lange tijd het risico op een nieuw hartinfarct.
  • Wil een arm- of beenbreuk goed genezen, dan moet ze goed gezet worden. Westerse medische apparatuur kunnen daarbij goede hulpmiddelen zijn.
  • In tijden van fel verdriet kan een slaapmiddel tijdelijk op z’n plaats zijn. Het voorkomt dat je overkop gaat aan oververmoeidheid en uitputting. Het is echter geen goed idee het verdriet met psychofarmaca te onderdrukken. Verdriet hoort bij het leven en mag zijn plaats krijgen.

En zo zou ik nog wel een paar voorbeelden kunnen geven. Als algemene regel kan ik stellen dat in acuut ernstige situaties de reguliere geneeskunde met zijn medicijnen en zijn medische apparatuur beslist goed werk levert. Een medicijn zou echter altijd ‘tijdelijk’ moeten zijn, en nooit ‘voor de rest van je leven’. Als dat laatste het geval is, ben je immers alleen maar bezig het waarschuwingslampje uit te schakelen …

 

Dit artikel maakt deel uit van GEZONDHEID-WIJZER door Hilde Ryckewaert, Consulent Natuurlijke Gezondheidszorg. Wil jij ook tweewekelijks de GEZONDHEID-WIJZER in je mailbox krijgen, vul dan onderstaand formulier in. 

Obesitas en diabetes, oorzaak van onze welvaartsziekten

Ik weet het, ik weet het …
Wat ik hierboven als titel neerpen, lijkt in jouw ogen wellicht overdreven.
Fel overdreven!

Het kan toch niet dat al onze welvaartsziekten – denk aan hart- en vaatziekten, kanker, depressiviteit, dementie in al zijn vormen, … – hun ontstaan kennen in simpelweg een beetje te zwaarlijvig zijn of in de ‘normale kwaal’ die ouderdomsdiabetes heet?

Wel, ik moet je wakker schudden. Het is wel degelijk zo dat obesitas en diabetes de grote boosdoeners zijn als het gaat over de gezondheid van westerse mensen van vandaag. Om je dat een beetje duidelijk te maken, moet ik je het verhaal vertellen van je pancreas en van wat insuline met je lichaam doet.

Niet van vet maar van suiker(s) word je dik

Sinds de jaren ’50 van de vorige eeuw worden wij bang gemaakt voor vet. “Van vet word je dik”, klinkt ons bekend in de oren. Wel, vandaag mag (of beter gezegd: moet) ik je vertellen dat wat ons toen is verteld niet juist is. Gezonde vetten zijn nodig om gezond te blijven, gezonde vetten maken ook niet dik, eerder integendeel.

Sinds de jaren ’50 zijn we de vetten systematisch gaan vervangen door ‘light’ producten. We zijn er niet gezonder door geworden: we kennen meer obesitas, meer diabetes, meer hart- en vaatziekten en kanker, meer depressie en dementie dan ooit voorheen. Vandaag moeten we toegeven dat toen een ongelooflijke blunder is begaan: verzadigd vet is nooit de boosdoener geweest, het waren altijd al suiker en witmeelproducten …

Over insuline en insulineresistentie

Het hele verhaal begint bij de pancreas. De pancreas produceert onder andere twee hormonen: insuline en glucagon. Beide zijn nodig om de suikerstofwisseling in ons lichaam gezond te houden.

Insuline is het hormoon dat ervoor zorgt dat er nooit te veel suiker in ons bloed aanwezig blijft. Te veel suiker in het bloed zorgt immers voor ontstekingen her en der, en dat zorgt dan weer voor veel van onze welvaartsziekten. Glucagon is het hormoon dat de opgeslagen reserves van suiker weer kan omzetten in bruikbare energie. Beide zijn dus elkaars tegenhangers, en als alles goed gaat zou ons lichaam beide hormonen afwisselend moeten gebruiken en op die manier zouden wij langere tijd zonder voedsel moeten kunnen.

Wij echter eten zo vaak suiker en / of witmeelproducten, dat we quasi voortdurend insuline nodig hebben. Insuline is de sleutel die de cellen openmaakt om er glucose (suiker, dus) in binnen te laten. In de cellen wordt de suiker opgeslagen onder de vorm van vet: vet op de heupen, buikvet. Gevolg: obesitas!

En dan komt er een moment dat onze cellen zo vol zitten van vet, dat ze weigeren nog glucose binnen te laten. De cellen verminderen het aantal slotjes waar de sleutel insuline op past. We worden insuline-resistent. Het gevolg daarvan is eerst dat onze pancreas steeds meer insuline gaat produceren om toch maar de bloedsuikerspiegel naar beneden te krijgen. En dat gaat zo maar door … tot plots onze pancreas uitgeput raakt. We worden insuline-deficiënt, onze bloedsuikerspiegel stijgt, we krijgen diabetes type 2.

Van diabetes naar de andere welvaartsziekten

Inderdaad, van diabetes sukkel je zo verder naar één van die andere welvaartsziekten. Een teveel aan suiker in je bloed zorgt immers voor ontstekingen her en der. Hart- en vaatziekten ontstaan door ontstekingen van de slagaderwanden. Hierdoor ontstaan kleine scheurtjes die door cholesterol hersteld moeten worden. Kanker ontstaat in hoofdzaak doordat de cellen een overvloed suiker gaan fermenteren. Depressie en dementie ontstaan door een tekort aan gezonde vetten en door een teveel aan ontstekingen in de hersenen. En zo kun je maar doorgaan …

Het moge duidelijk zijn, bij de meeste van onze welvaartsziekten speelt onze hedendaagse ongezonde voeding een belangrijke rol. Waar we zo’n honderd jaar geleden amper 2 kg suiker per persoon per jaar verbruikten, ligt dat nu rond de 50 kg per persoon per jaar. Je kunt wellicht geen voedsel vinden dat zonder suiker is als het de voedingsindustrie is gepasseerd. Overal is ofwel suiker ofwel gemodificeerd zetmeel aan toegevoegd. Dat laatste wordt tijdens de vertering zo omgezet in … suiker!

Gezonde voeding is dé oplossing!

Voor zowel obesitas als diabetes, als ook voor alle andere welvaartsziekten, behoort een gezonde basisvoeding tot de oplossing van het probleem. Een paar tips:

  • Kies voor vers voedsel: verse groenten, vers fruit, eerlijk vlees (en dus niet verwerkt in God-weet-wat). Aardappelen eet je als een van de vele varianten van groenten, en dus niet dagelijks.
  • Maak van groeten en fruit je basisvoedsel. Eet daar een beetje kwaliteitsvlees of -vis bij. Ook een eitje is een gezonde bron van eiwitten. Daarnaast kun je ook kiezen voor noten, pitten en zaden en voor peulvruchten.
  • Af en toe wat brood of andere graanproducten kan, maar kies dan voor de volkoren varianten. Eet maximaal één brood- of granenmaaltijd per dag.
  • Wees niet bang van gezonde, ongeraffineerde vetten. Gebruik ze echter wel op de juiste manier: verzadigde vetten zoals boter of kokosvet om te bakken en te braden. Ook olijfolie mag matig verwarmd worden. Andere oliën gebruik je enkel koud, want door het verwarmen maak je er ongezonde vetten van.

Wie deze veranderingen in zijn voedingspatroon consequent doorvoert, maakt meer kans om gespaard te blijven van obesitas en diabetes, en dus ook van zoveel andere welvaartsziekten.

 

Dit artikel maakt deel uit van GEZONDHEID-WIJZER door Hilde Ryckewaert, Consulent Natuurlijke Gezondheidszorg. Wil jij ook tweewekelijks de GEZONDHEID-WIJZER in je mailbox krijgen, vul dan onderstaand formulier in. 

GEZONDHEID-WIJZER bij koorts

Koorts is een algemeen verschijnsel bij ziekte. Als je koorts maakt, dan weet je dat er iets mis is. Je weet meestal alleen nog niet wat er je scheelt. Dan ga je ofwel naar de dokter, die je een koortswerend medicijn voorschrijft, of je gaat niet naar de dokter en je zorgt er zelf voor dat je de koorts zo vlug mogelijk naar beneden krijgt. Resultaat is in beide gevallen hetzelfde: de koorts wordt zo goed als onmiddellijk onderdrukt. Toch is dit niet de beste manier om met koorts om te gaan. Maar om dit te begrijpen, moeten we eerst het fenomeen ‘koorts’ eens onder de loep nemen …

Wat koorts in het lichaam doet

Meestal heeft ons lichaam een temperatuur van ca. 37°. Toch doen zich tijdens een etmaal niet onbelangrijke schommelingen voor in die ‘normale’ temperatuur. Tussen 3u en 5u in de nacht is onze temperatuur het laagst. Ze bedraagt dan zo’n 35,5° à 36° Celcius. Twaalf uur later, tussen 15u en 17u in de namiddag, kan onze ‘normale’ temperatuur oplopen tot 37,5° Celcius. En dit zijn ook weer gemiddelden. Sommige mensen hebben van nature een eerder lage temperatuur, andere een eerder hoge temperatuur. Het is goed dit alles dus te weten om te kunnen bepalen of je temperatuur nog normaal is of al verhoogd.

Maar goed, plots heb je koorts. Je temperatuur loopt op tot 38°, 39°, 40°, … Je voelt warm aan, je voorhoofd en je wangen gloeien en af en toe begin je misschien zelfs te rillen als had je het koud. Je bent ziek!

Ja, je bent ziek … maar de koorts is niet je ziekte! Koorts is de manier waarop je lichaam dat wat jou ziek maakt aanpakt. Ergens in je lichaam bevinden zich ziekmakers. Dan kunnen bacteriën of virussen zijn, maar ook toxische stoffen. Om die te lijf te gaan verhoogt je lichaam jouw temperatuur. Dat heeft twee grote voordelen:

  • Door de warmte gaat je hart sneller kloppen en dus gaat ook je bloed sneller stromen. Dat maakt dat je immuuncellen sneller kunnen komen waar ze moeten zijn en dat de toxische stoffen in je lichaam vlugger afgevoerd worden. Koorts brengt je dus in een verhoogde staat van paraatheid.
  • Koorts zorgt er ook voor dat eiwitten denatureren (d.w.z. kapot gaan). Dat is ook waarom te hoge koorts (boven de 42° Celcius) dodelijk is. Nu is het zo dat onze eigen eiwitten een hogere temperatuur verdragen dan de eiwitten van virussen, bacteriën en andere ziekmakers. Zij gaan dus eerder dood, onze temperatuur daalt daarna weer … en wij leven gezond verder.

In de natuurgeneeskunde gaan we er daarom van uit dat je koorts beter niet onderdrukt. Laat de koorts zijn taak vervullen, en je zult er eerder weer helemaal bovenop zijn en bovendien zul je geen antibiotica of andere medicijnen moeten slikken om de ziektekiemen te doden.

Wat dan wel te doen bij koorts?

Bij een ideale koorts maak je een temperatuur tussen 38,5° en 39,5° Celcius. Zolang de koorts binnen deze grenzen blijft en ook als ze eventjes wat hoger gaat, laat je de koorts gewoon zijn werk doen. Als je dat laat gebeuren, is de kans groot dat je je na één of twee dagen, of hooguit na een kleine week weer kiplekker voelt.

Echter, dit kan alleen als je daarbij de juiste maatregelen neemt:

  • Zorg ervoor dat je niet geconstipeerd bent. Eigelijk moet je minstens één keer per dag stoelgang maken. Immers, een kachel die goed trekt, kan best hoge temperaturen verdragen, … maar een kachel die niet trekt, zal bij (te) hoge temperaturen voor problemen zorgen. Dat is bij de mens net zo. Daarom kun je bij koorts maatregelen nemen om de darm vlot leeg te maken. Een goed middel daartoe is het mengen van een koffielepel magnesiumsulfaat of natriumsulfaat (bij de apotheek te verkrijgen) in een glas water en dat op te drinken. Het smaakt bitter … maar het zorgt voor een vlotte stoelgang.
  • Eet niet als je daar geen zin in hebt. Volg daarin de noden van je lichaam. Vasten is in het dierenrijk heel normaal bij ziekte. Een dier dat ziek is, stopt met eten, trekt zich terug en blijft rusten tot het hersteld is. Je moet weten dat de spijsvertering heel veel energie verbruikt, tot wel 30% van de totale beschikbare levenskracht. Als je dus gaat vasten, komt deze energie vrij voor het genezingsproces. Tijdens het vasten ondergaat je lichaam ook een spontane reinigingskuur. Toxische stoffen worden geëlimineerd en je lichaam komt weer in een toestand van gezondheid.
  • Om de toxische stoffen uit de endeldarm en de dikke darm telkens weer te verwijderen, kun je bij jezelf één of twee keer per dag een lavement zetten. Voor een lavement gebruik je in het geval van (te) hoge koorts water met een iets lagere temperatuur dan je lichaam. Op die manier verwijder je niet alleen toxische stoffen, maar zorg je er op een natuurlijke manier ook voor dat de temperatuur niet te lang te hoog blijft.
  • Loopt de koorts toch te hoog op, dan kun je met een nat washandje het lichaam van de zieke een beetje afkoelen. Ook natte sokken of sokken in azijn gedrenkt kunnen hier een oplossing bieden.
  • Drink voldoende water of kruidenthee. Je nieren en je huid behoren immers ook tot je uitscheidingsorganen en moeten dus gestimuleerd worden. Tegelijk verlies je door de koorts meer vocht dan normaal. Het is dus van des te meer belang om het vocht in je lichaam op peil te houden.
  • Een lekker, toch een beetje voedzaam en vooral vitamine C-rijk drankje is het volgende: pers een halve citroen en een halve sinaasappel uit. Doe beide samen in een grote mok en giet daar warm water bovenop. Roer er een lepel honing door en drink op in kleine slokjes.

Duurt de koorts langer dan een drietal dagen, raadpleeg dan absoluut een arts. Wellicht is er dan meer aan de hand dan een gewone infectie.

 

Dit artikel maakt deel uit van GEZONDHEID-WIJZER door Hilde Ryckewaert, Consulent Natuurlijke Gezondheidszorg. Wil jij ook tweewekelijks de GEZONDHEID-WIJZER in je mailbox krijgen, vul dan onderstaand formulier in. 

Een foto van mezelf langs de boorden van de IJzer, op 5 minuutjes stappen van bij mij thuis.

GEZONDHEID-WIJZER

Dit  ben ik: Hilde Ryckewaert, Consulent Natuurlijke Gezondheidszorg. In dit allereerste blogartikel op mijn nieuwe website wil ik jullie graag wat meer vertellen over wat mijn passie voor gezondheid inhoudt en over waar ze vandaan komt.

Natuurlijke gezondheidszorg, een passie

Waarom zoiets als natuurlijke gezondheidszorg, vraag jij je misschien af … Wel, ik kan je daar niet in één enkel woord op antwoorden. Ik moet als het ware een paar kringen maken, en samen maken die kringen het je wellicht wat duidelijker.

Een passie voor mensen

Als eerste loopt er een rode draad van passie voor mensen doorheen mijn leven. Het is alsof ik in mensen zie wat is en tegelijk ook dieper zie, naar wat zou kunnen zijn. Van daaruit besef ik dat elke mens, wat hij ook kan of denkt of doet, in wezen altijd de moeite waard is. Sinds een pelgrimstocht doorheen Taizé, dat religieuze ontmoetingsoord in Frankrijk, is mijn ‘lijfspreuk’ dan ook:

Menslief,
wie je ook bent,
wat je doet of juist niet doet,
wat je kunt of niet kunt,
 gelooft of niet gelooft
en ook als je helemaal niks gelooft, 
jij bent voor mij de moeite waard!

Een van de talenten die ik meekreeg om die ‘liefde voor mensen’ concreet te maken, is luisteren, echt en diep luisteren. Mensen voelen dat, en juist dat maakt dat ze durven vertellen van wie ze zijn en waar ze van leven, maar ook van wat scheef gelopen is en pijn doet.

De onnatuurlijke wereld waarin wij leven

Tegelijk zie ik de wereld waarin wij leven en de manier waarop wij leven. En ik zie ook dat mensen daaraan ten onder gaan. Onze welvaartsziektes worden veroorzaakt door stress, door een verkeerde voeding, door het slikken van al te veel medicijnen, …

Hippocrates, de grondlegger van onze geneeskunde, sprak heel wijze woorden. ‘Maak van je voeding je medicijn, en van je medicijn je voeding!’, was zijn lijfspreuk. Onze huidige voedingsindustrie is echter niet uit op de gezondheid van mensen. Ze denkt alleen in termen van verkopen en van winst maken. Wij eten ons ziek aan wat in de supermarkten ligt. En onze huidige geneeskunde kent niks van voeding. Artsen krijgen in hun opleiding amper iets te horen over hoe voeding de gezondheid beïnvloedt. Hoe kunnen ze dan voeding inzetten om mensen beter te maken?

En daar bovenop komen mensen van vandaag vaak veel te weinig in beweging. Vaak zitten we om ons te verplaatsen naar het werk of naar school, zitten dan zowat de hele dagtaak lang aan een bureau of op een schoolbank, om dan terug thuis de hele avond voor de TV te hangen. En dat terwijl mensen gecreëerd zijn om te bewegen, het liefst buiten in de vrije natuur.

Een leven zonder kwalen, een leven zonder medicijnen

Ik heb een droom!

Ik droom ervan dat mensen tot op hoge leeftijd gezond blijven, dat ze oud kunnen worden zonder kwalen én zonder medicijnen die ze voor de rest van hun leven moeten slikken.

Dat het kan, is zelfs bewezen. Op wereld bestaan een vijftal ‘blauwe zones’ of ‘blue zones’. Dat zijn gebieden waar mensen langer en gezonder leven dan elders op de wereld. In de ‘blauwe zones’ worden mensen makkelijk 90 jaar en meer. Het aantal plus-100-jarigen is er opvallend hoog. Welvaartsziekten kennen deze volkeren niet. Echter, van zodra deze mensen om de een of andere reden overschakelen naar een Westers voedings- en leefpatroon worden ze net zo ziek als wij.

Ik heb een droom!

En aan die droom wil via deze GEZONDHEID-WIJZER een beetje werkelijkheid geven.

De middeleeuwse kruidenvrouw

Ik beloofde je bij het begin van dit artikel ook iets te vertellen over waar mijn droom vandaan komt. Wel, dan moet ik je vertellen van toen ik een meisje was in het eerste jaar van het secundair onderwijs. We leerden in de geschiedenislessen in dat eerste jaar over de middeleeuwen. En ik weet niet hoe het komt, maar van alle periodes in de geschiedenis zijn het de middeleeuwen die mij het meeste aanspreken.

Twee figuren in het bijzonder spraken mij tot de verbeelding. Er was de ‘eeuwige student’, die van universiteit naar universiteit trok om alles te leren wat er te leren viel. En ergens in de loop van die zoektocht werd hij van ‘alleen maar student’ meer en meer ook ‘professor’.

En er was de ‘kruidenvrouw’. Dat was een vrouw die met kruiden en andere volkse remedies mensen en dieren in haar dorp genas. Ze had wat vreemde gaven, ze doorzag wat er scheelde en deed daar wat aan, ze was de wijze vrouw van het dorp. Mensen waren soms ook bang van haar vreemde krachten, en daarom kwam zo’n kruidenvrouw wel eens als ‘heks’ op de brandstapel.

En ik, ik denk dat ik een beetje een combinatie ben van die twee …

 

Dit artikel maakt deel uit van GEZONDHEID-WIJZER door Hilde Ryckewaert, Consulent Natuurlijke Gezondheidszorg. Wil jij ook tweewekelijks de GEZONDHEID-WIJZER in je mailbox krijgen, vul dan onderstaand formulier in.