Twee meisjes huppelen door een veld vol bloemen.

Leven is bewegen

Een tijdje geleden beloofde ik regelmatig te schrijven over een bepaald deelgebied van het menselijk lichaam. Ik had het al over de huid en over hart en bloedvaten. Wil je die schrijfsels teruglezen, klik dan gewoon op de linkjes en je wordt doorverwezen. Vanaf vandaag start ik een kleine reeks over ‘bewegen’ en hoe ons lichaam dat mogelijk maakt.

Leven is bewegen – Bewegen is leven

Heb je er al eens op gelet hoe belangrijk bewegen is? Dag in dag uit verplaatsen mensen zich van hier naar daar en weer terug. Voortdurend zijn mensen in beweging. Volwassenen kunnen dan wel grote delen van de dag op een stoel of in een zetel zitten, maar als je naar kinderen kijkt, dan zie je dat bewegen het meest natuurlijke is wat mensen kunnen doen.

Bewegen doen we in het groot, en dan denk ik aan stappen, lopen, dansen, zwemmen, fietsen, …, kortom, alles wat we verstaan onder de ‘grove motoriek’. Bewegen doen we ook in het klein, zoals knipogen of glimlachen, schrijven en kleuren of een knoop aan je jas dichtknopen, met je tenen wriemelen of je beenspieren even opspannen en weer loslaten. Dat alles hoort onder de ‘fijne motoriek’. En tenslotte bewegen we ook als we helemaal niet bewegen. Als we slapen, bijvoorbeeld, klopt ons hart en stroomt ons bloed, onze longen bewegen in het natuurlijke ritme van de ademhaling, maag en darmen bewegen en verteren zo het voedsel, hersenen en zenuwen blijven in actie als we dromen, enz. Het gaat dan om allerlei vormen van beweging die buiten onze wil om gebeuren. Het gaat gewoon vanzelf.

Aan dat laatste kun je het verschil zien tussen leven en dood. Het is het verschil tussen bewegen en ophouden te bewegen. Als het hart niet meer klopt, als de ademhaling stokt, als de hersenen geen impulsen meer geven, dan houdt het leven op. Zo belangrijk is bewegen dus. Met het al dan niet bewegen, staat of valt het leven zelf.

De hele mens komt in beweging

Als ik naar een mens kijk, dan zie ik in die éne mens verschillende aspecten, een beetje zoals hieronder weergegeven. Een mens heeft een fysiek lichaam. In dat lichaam spelen emoties en gedachten en er is ook een streven naar ‘ruimer dat het kleine ik’. Welnu, die hele mens komt, in als zijn aspecten, in beweging.

Spiritueel bewegen

Spiritueel bewegen is groeien, als in meer en meer jezelf worden. Elke mens wordt geboren met een taak, een opdracht, een roeping. Als kleine baby weet een mens daar nog niks van. Doorheen het leven ontdekt de mens gaandeweg wat hem raakt, wat hem enthousiast maakt, maar ook wat moeilijk is en wat hem tegengaat. Bij elke stap die hij zet, krijgt de mens een signaal: ‘dit gaat de goeie richting uit’ of ‘indien mogelijk, keer om’. Wie luistert naar die spirituele stem binnenin, zal misschien geen gemakkelijk leven kennen, maar wel een vervullend leven. Wie dat niet doet, stevent af op een afstompend en dus eerder ‘doods’ leven.

Mentaal bewegen

Mentaal bewegen is denken, oplossingen zoeken, creatief zijn, met duizend en één dingen rekening houden, leren, ontdekken hoe de wereld in elkaar zit, … We bevinden ons hier op het domein van de nieuwsgierigheid. In onze huidige wereld krijgt het mentale een heel belangrijke plaats toegemeten. Van kinds af aan worden we vol kennis gepropt. In toetsen en examens moeten we ons bewijzen op het mentale vlak. Alleen, vaak gaat het te weinig om mentaal bewegen, maar eerder om mentaal reproduceren. Iemand die mentaal in beweging is, zal niet zomaar de dingen aannemen die voorgezegd worden, maar zelf op onderzoek uitgaan. Hij of zij zal kritisch kijken naar wat beweerd wordt, en van daaruit een eigen weg gaan. En nee, dat is niet gemakkelijkste weg, maar je vindt er wel een vorm van eerlijkheid die leven geeft.

Emotioneel bewegen

Het woord zegt het zelf: emotie, van e-movere, is beweging. Het is het bewegen van wat binnenin gebeurt naar buiten toe. Het is vreugde, verdriet, blijheid, boosheid, vertrouwen, angst, … tonen aan de buitenwereld. Wie emoties toont, is dus in beweging, meer nog, hij zet ook anderen in beweging. Want het doet iets met jou als je een ander in tranen of in woede ziet. En als een ander vreugde uitstraalt, dan neemt hij jou wellicht mee in die beweging. Heel vaak zijn emoties brengers van beweging. Je wordt door iets geraakt, en dat maakt dat jij in actie komt. Je zou emoties met recht en reden de motor van elke vorm van beweging kunnen noemen.

Fysiek bewegen

En dan hebben we natuurlijk ook het gewoon fysieke bewegen. Daartoe hebben we nodig: een skelet met gewrichten en daaraan vastzittend spieren en pezen, geprikkeld door zenuwen. In een paar volgende blogs neem ik je mee in de functie, de betekenis, de klachten van het bewegingsapparaat en in de natuurlijke wegen om iets aan die klachten te doen. Wordt dus vervolgd …

 

Dit artikel maakt deel uit van GEZONDHEID-WIJZER door Hilde Ryckewaert, Consulent Natuurlijke Gezondheidszorg. Wil jij ook tweewekelijks de GEZONDHEID-WIJZER in je mailbox krijgen, vul dan onderstaand formulier in. 

← Terug

Bedankt voor je reactie. ✨

 

Bloed dat door een ader stroomt

Leven dat door je lijf stroomt

Kedoem! Kedoem! Kedoem!
Woesssssh! Woesssssh! Woesssssh!

Het hart klopt.
Het bloed stroomt door je lijf.
Leven bereikt elk orgaan, elke spier, elk stukje van jou.

Het cardiovasculair stelsel

Ik beloofde je dit jaar af en toe iets meer te vertellen over één of ander aspect van ons lichaam. Daarom begin vandaag een ‘minireeks’ over het stelsel van hart en bloedvaten. En ja, je leest het al: ik noem hart en bloedvaten. Wat ik niet noem is misschien wel het allerbelangrijkste, nl. het bloed, en daar heeft niemand het ooit over. Ik doe wat eigenwijs en ik begin mijn verhaal bij dat bloed. Het bloed noem ik ‘leven dat door je lijf stroomt’. Stel dat het hele cardiovasculair stelsel – dat is het stelsel van hart en bloedvaten – in perfecte staat was, maar dat er water door je lijf stroomde in plaats van bloed, het zou niet lang duren of je leven hield op te bestaan.

Het cardiovasculair stelsel is dus eigenlijk alleen maar de machine – de motor en het buizenstelsel – die dient om het bloed overal in het lichaam te krijgen. En ja, we moeten ervoor zorgen, voor dat cardiovasculair stelsel, want zonder de machine stroomt het leven niet meer, en stilstand betekent dood. Daar schrijf ik dus zeker volgende keren over. Vandaag nog niet, vandaag schrijf over ‘bloed’, omdat het bloed de levenskracht symboliseert, de stroom van leven doorheen ons hele lijf.

Bloed

Bloed is een heel bijzonder sap. Het is de stoffelijke drager van het leven. Bloed voorziet elke cel in ons lichaam van voedingsstoffen enerzijds en van zuurstof anderzijds. Met die twee kunnen onze cellen alle energie produceren die wij nodig hebben om ons lichaam gezond te houden én om alles te doen wat wij willen doen. Als dat systeem mankeert, dan valt plots alle energie weg. Denk maar aan bloedarmoede, wat betekent dat het bloed te weinig rode bloedcellen bevat. Die rode bloedcellen staan in voor het transport van zuurstof. Bij een gebrek aan zuurstof kunnen de cellen geen energie produceren, want zuurstof is nodig om voedingsstoffen te verbranden en zo energie te doen ontstaan. Wie ooit al bloedarmoede heeft gehad, die weet het wel. Je hebt dan nergens energie voor. Je voelt je zo slap als vod.

Bloed doet ook het omgekeerde. Het vervoert de afvalstoffen naar de longen, de nieren en de lever. Daar worden die afvalstoffen uit het bloed gezuiverd en naar buiten toe gestuurd. We ademen koolzuurgas uit, we plassen in water oplosbare afvalstoffen uit en via de stoelgang worden de vaste en de in vet oplosbare afvalstoffen uitgescheiden. Het bloed doet dus zijn uiterste best om ons innerlijk milieu schoon te houden. Als de balans echter doorslaat en er zich te veel afvalstoffen in ons lichaam bevinden, dan lukt dat niet helemaal. Dan krijgen we last van moeheid en lusteloosheid, van stramme spieren en pijnlijke gewrichten, van chronische ziekten van diverse aard. Als je dat soort dingen voelt, dan is het wellicht tijd voor een grote schoonmaak. Dan zorg je ervoor dat je lichaam minder blootgesteld wordt aan alles wat toxisch is – je gaat minder en schoner eten, vb. – zodat je bloed zich kan concentreren op het elimineren van alles wat niet in je lichaam thuishoort.

Bloed zorgt ook voor een stabiel innerlijk milieu. Het reguleert de warmtehuishouding, de hormonale huishouding, de zuurtegraad in je lichaam. Het bloed detecteert het minste onevenwicht, signaleert dat aan de nodige systemen of organen en zorgt er op die manier voor dat je lichaam zo goed mogelijk blijft functioneren. Hier is je eigen zelfgenezend vermogen optimaal aan het werk.

Daarnaast bevat je bloed ook diverse soorten soorten witte bloedcellen. Die maken samen je immuunsysteem uit, je afweersysteem tegen ziektekiemen. En tenslotte bevat je bloed ook bloedplaatjes, die ervoor zorgen dat kwetsuren worden hersteld en dat bij een wonde bloedverlies tot een minimum wordt beperkt.

Het moge duidelijk zijn: zonder bloed kan geen enkel systeem in ons lichaam functioneren. Bloed is letterlijk van levensbelang.

Symboliek van bloed

Juist omwille van het grote belang van bloed in ons lichaam, krijgt dat bloed de symboliek van ‘leven’. Dat zie je bijvoorbeeld in oude culturen, waar in een religieus ritueel een mens of een dier geslacht wordt en waarvan het bloed over mensen en akkers wordt geplengd. Men geloofde dat een bloedig offer in het prille voorjaar voor voorspoedig leven zou zorgen in het hele komende jaar. Vrouwen zouden vruchtbaar blijken, akkers zouden veelvoudig vruchten voortbrengen, de mensengemeenschap zou een voorspoedig jaar gegund worden.

Diezelfde symboliek vind je terug in het aangaan van een bloedbroederschap. Twee krijgers vermengden, via een snee in beider hand, hun bloed met dat van de ander. Hiermee gaven ze aan elkaar de eed: ik sta met mijn leven in voor dat van jou, en jij doet hetzelfde voor mij. We zijn niet langer twee, we zijn één in hart en ziel.

Als we die symboliek doortrekken, dan kunnen we zeggen dat iedere druppel bloed een blauwdruk van jouw hele leven bevat. Je bloed staat voor jou, voor je leven, voor wie jij ten diepste bent. Er is een spreuk, die zegt: ‘Het bloed kruipt waar het niet gaan kan.’ Die spreuk betekent zoveel als: Je ware aard kun je niet verbergen. Je passie zal aan de oppervlakte komen, en je zult er iets mee moeten doen. Bloed staat dus niet alleen voor ‘leven’, maar ook voor ‘levensopdracht’. Zo uniek als jouw bloed is, zo uniek is ook je levensopdracht. Ga je onzorgvuldig om met je levensopdracht, dan doe je dat in feite ook met je bloed. Immers, je bloed informeert op elk moment elke cel in je lichaam waar jij toe geroepen wordt. Je hele lichaam wil met die levensopdracht aan de slag. Doe jij daar niets mee, dan ga jij je steeds minder goed voelen en uiteindelijk word je ziek. Ziekte is in die zin altijd een beetje een wake-up-call. Ziekte zegt: ‘Hé, word wakker, jij, en doe nu eindelijk eens wat je zou moeten doen. Ga aan de slag met die passie die leeft in jou.’

Hou je bloed gezond

Je bloed gezond houden, dat doe je dus tweeërlei:

  • Je zorgt voor een balans tussen aanvoer van leven brengende stoffen en afvoer van afvalstoffen. Je gunt je lichaam voldoende kansen om afval op een efficiënte manier af te voeren.
  • Je gaat aan de slag met je levensopdracht. Je valt regelmatig even stil om te voelen, te ontdekken waar het in jouw leven om draait, en daar ga je dan mee aan de slag. Je zult zien dat het je voldoening geeft en vreugde en diep geluk, als je dat doet.

Heb je hulp nodig bij het één of het ander, dan kun je bij mij of bij één van mijn collega’s gezondheidsbegeleiders terecht. Wij helpen je graag vooruit, zowel op dat fysieke als op dat spirituele vlak.

 

Dit artikel maakt deel uit van GEZONDHEID-WIJZER door Hilde Ryckewaert, Consulent Natuurlijke Gezondheidszorg. Wil jij ook tweewekelijks de GEZONDHEID-WIJZER in je mailbox krijgen, vul dan onderstaand formulier in.

← Terug

Bedankt voor je reactie. ✨

 

 

Mijn wens voor 2025 met daarop de tekst: In het putje van de winter vieren we Léven. Onooglijk klein is het, verborgen in doodgewone dingen. Zie je het niet?

Een kwart eeuw jong

Nee, ik heb het niet over mezelf. Ik ben al lang over de helft, moet je weten. Met de titel hierboven wil ik je aandacht vestigen op het millennium waarin we leven. Precies 25 jaar geleden leek het alsof de wereld zou vergaan. Vol spanning zaten we te wachten of niet alle computers zouden crashen, weet je nog wel. En dat zou desastreuze gevolgen hebben, want niets zou nog werken zoals het hoorde. Toen we de overgang maakten van oud naar nieuw bleek dat er niks aan de hand was. Het cijfer 1999 werd 2000 en alles ging gewoon door.

Alles ging gewoon door

Nu, 25 jaar later, kijk ik achterom. De overgang van 1999 naar 2000 leek een scharnier in de tijd. Ook 21 december 2012 zou zo’n scharnier worden. En ook daar zijn we al met evenzovele jaren overheen. Is er iets veranderd sindsdien? Zien we een keerpunt in de geschiedenis? In de gedachten van mensen? In het omgaan met elkaar en met moeder aarde?

Een eerste gedachte daarbij is dat alles sindsdien gewoon doorging. Er zijn nog steeds conflictgebieden op aarde. Er is nog steeds geweld onder mensen. Er is nog steeds de klimaatcrisis. Er zijn nog steeds mensen die honger lijden. Er zijn nog steeds mensen die sterven aan onze welvaartsziekten. Er lijkt niets veranderd, alles gaat gewoon door.

Vervolgens komt de gedachte bij me op dat de controle van de overheid op gewone mensen sterker is geworden. Overal langs onze wegen popten camera’s uit de grond. Snelheids- en andere camera’s moeten onze wegen veiliger maken, maar ondertussen weet ‘men’ waar je bent. Digitaal betalen wordt meer en meer gepromoot ten koste van cash, en zo weet ‘men’ waar wij ons geld aan uitgeven. En ondertussen hadden we de coronacrisis met alle controlesystemen van dien. ‘Men’ weet of jij gevaccineerd bent, en dus veilig om ergens binnen te mogen. Vanuit deze scenario’s leven doembeelden: Vadertje Staat – wie dat ook moge zijn – zal in de toekomst nog veel meer bepalen wat we wel of niet mogen doen.

Maar er klinkt ook een tegenstem. Er zijn mensen – en het worden er elke dag een beetje meer – die anders willen, die anders handelen. Het zijn die mensen die zich naar de natuur toekeren. Het zijn die mensen die zich van veel hebbedingen ontdoen en kleiner gaan wonen. Het zijn die mensen die voor hun gezondheid alternatieve wegen gaan. Het zijn die mensen die medemensen aan de rand van de maatschappij in hun midden opnemen. Het zijn die mensen die hun kinderen anders opvoeden, met meer aandacht voor hoe ieder zich voelt.

Ja, het eerste kwart van het derde millennium lijkt, als je achterom kijkt, een verlenging van die scharnier in de tijd. Twee stromingen zijn tegelijk aanwezig: verharding / meer controle / materialisme viert hoogtij – tegenover – zachtheid / meer aandacht voor wat belangrijk is / minder hebben, meer zijn. Je ziet, de vraag blijft hangen: Welke richting gaat het uit? Ik hoop dat meer en meer mensen zullen kiezen voor het tweede. Het eerste lijkt mij sowieso onhoudbaar op iets langere termijn.

Mijn wens voor 2025 en verder

Ik wens ons allen toe dat de wereld, de maatschappij mag evolueren in de richting van de zachte krachten. Ik zie uit naar meer menselijkheid, naar echte zorg voor moeder aarde en voor elkaar, naar minder uitbuiting van zwakkeren, naar vrede, naar gezondheid op een dieper niveau, naar echte vrijheid met de daarbij horende verantwoordelijkheid, naar liefde, naar ontplooiingskansen voor elke mens, naar gewoon er te mogen zijn.

Of ik zelf over nog eens 25 jaar de balans zal kunnen opmaken, weet ik niet. Eén dagje met een keer, weet je wel. Maar ik hoop wel onderweg al tekenen te kunnen zien van de ommekeer waar ik naar verlang. Eén ding weet ik zeker: ik zal zelf mijn eigen kleine stapjes zetten richting Léven. Doe je mee?

 

Dit artikel maakt deel uit van GEZONDHEID-WIJZER door Hilde Ryckewaert, Consulent Natuurlijke Gezondheidszorg. Wil jij ook tweewekelijks de GEZONDHEID-WIJZER in je mailbox krijgen, vul dan onderstaand formulier in.

← Terug

Bedankt voor je reactie. ✨